Ὁ Ἐμμανουὲλ Μακρὸν ἀπέκτησε τὸ προβάδισμά του στοὺς Εὐρωπαίους, μὲ δεύτερο τὸν Μάριο Ντράγκι, καθὼς ἡ Ἀγκέλα Μέρκελ ἀπέφυγε τὴν προβολή της, ἀναγνωρίζοντας ὅτι σὲ τρεῖς μῆνες παραδίδει τὴν ἐξουσία· φυσικά, στὴν πράξη, ὅσων ἔλαβαν μέρος στὶς συζητήσεις ἡ γνώμη τῆς καγκελαρίου ἦταν βαρύνουσα καὶ γιὰ τὸ προσωπικό της κύρος καὶ ἐπειδὴ εἶναι ἡ μόνη μὲ ἐμπειρία δεκαέξι ἐτῶν στὸν θεσμό. Ὁ Γάλλος πρόεδρος ἐπέτυχε στὴν ἀποστολή του, καθὼς ἦταν φιλικὸς πρὸς τὸν Τζὸ Μπάιντεν στὶς κοσμικὲς συναντήσεις, ἀλλὰ σκληρὸς καὶ ἀνυποχώρητος στὴν ὑποστήριξη τῶν εὐρωπαϊκῶν θέσεων· ἄλλωστε, καὶ ὁ Βρεταννὸς πρωθυπουργὸς μὲ αὐτὸν ἐπιδίωξε συζήτηση τοῦ προβλήματος τῆς Βορείου Ἰρλανδίας, ἐνῶ παλαιότερα οἱ Βρεταννοὶ ἀναζητοῦσαν διαμεσολάβηση στὴν καγκελάριο. Ὁ αὐτόνομος διεθνὴς ρόλος τῆς Εὐρώπης ἐξασφαλίσθηκε ἀρκετά.