Τὰ χαμόγελα στὴν εὐρωαμερικανικὴ συνάντηση κορυφῆς περίσσεψαν, ἀλλὰ τὸ ἀντίκρυσμα ἦταν ἐλάχιστο ἢ μηδαμινό, σχολίαζαν Εὐρωπαῖοι παρατηρητές· τὸ κύριο θέμα ἦταν διαφορετικό, ἀπ’ τὶς δύο πλευρές: ὁ Τζὸ Μπάιντεν ζήτησε τὴν πλήρη στήριξη τοῦ Σὰρλ Μισὲλ καὶ τῆς Οὔρσουλα φὸν Ντερλάιεν, γιὰ τὴν ἀντιμετώπιση τῆς κινεζικῆς οἰκονομικῆς ἀπειλῆς· οἱ Εὐρωπαῖοι, πέραν τῶν ἐπιφυλάξεών τους, γιὰ τὶς παγκόσμιες συνέπειες ἑνὸς οἰκονομικοῦ πολέμου, ζήτησαν ἀπόδειξη τῶν καλῶν προθέσεων τῆς Οὐάσιγκτον, τὴν ἄρση ὅλων τῶν προστατευτικῶν της δασμῶν κατὰ τῆς Εὐρώπης, ἀεροπλάνα, προϊόντα χάλυβος καὶ ἀλουμινίου, ψηφιακά, εἴδη πολυτελείας καὶ κρασιά, τὰ ὁποῖα ἔχουν ἐπιβληθεῖ ἀπὸ δεκαετίας καὶ δὲν ἔχουν ἀρθεῖ. Ὁ Ἀμερικανὸς πρόεδρος ὑποσχέθηκε τὴν μελέτη τοῦ θέματος κι οἱ Εὐρωπαῖοι ἀπάντησαν, ὅτι θὰ κάνουν τὸ ἴδιο· τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι σαφές, ὅλα παραπέμπονται εἰς τὰς ἑλληνικὰς καλένδας. Φυσικά, τὴν ἴδια τύχη ἔχουν καὶ οἱ διακηρύξεις στὰ πλαίσια τοῦ ΝΑΤΟ…