Οἱ περιφερειακὲς ἐκλογὲς τῆς Γαλλίας θεωροῦνται ὡς κριτήριο γιὰ τὶς προεδρικές, ἀφοῦ μάλιστα ἔγιναν ἕναν χρόνο πρίν· ἡ ἀποχὴ θριάμβευσε, καθὼς μόνο τὸ ἕνα τρίτο τῶν Γάλλων πῆγε στὶς κάλπες, οἱ ὑπόλοιποι προτίμησαν τὶς παραλίες ἢ τὴν ἐξοχή. Ὡς πρὸς τὴν κατάταξη, ὁ Ἐμμανουὲλ Μακρὸν συγκράτησε κάπως τὶς δυνάμεις του, ἡ Μαρὶ Λεπέν, ἔχασε ἀρκετά, ὅπως καὶ οἱ Σοσιαλιστές, οἱ ἀριστεροὶ καὶ οἱ ἀκροδεξιοί, ἐνῶ σημαντικὴ ἄνοδο παρουσίασε μόνο ἡ δεξιά· γενικεύεται στὴν Εὐρώπη ἡ ὑποχώρηση τῆς σοσιαλδημοκρατίας, τῆς ἀριστερᾶς καὶ τῆς ἀκροδεξιᾶς, μὲ ἐνίσχυση τῶν συντηρητικῶν κομμάτων. Οἱ Εὐρωπαῖοι, μετὰ τὴν ἐμπειρία τῆς πανδημίας, ἐπανεκτιμοῦν πολλὰ στὴν ζωή τους, μὲ πρῶτο τὴν ἀναγνώριση τοῦ τέλους τῆς μεταπολεμικῆς περιόδου εὐμαρείας· τὴν ἀπήλαυσαν οἱ μεγαλύτεροι, σὲ μικρότερο ἢ μεγαλύτερο βαθμό, ἀλλὰ τώρα βιώνουν τὶς συνέπειές της καὶ περισσότερο τὴν ἀδυναμία τῶν πολιτικῶν τους δυνάμεων τοῦ νὰ προσαρμοσθοῦν στὰ πράγματα…