Ἡ αἰσιοδοξία γιὰ τὴν πορεία τῆς οἰκονομίας εἶναι γενικευμένη, τόσο ἀπ’ τὴν Ἐπιτροπὴ καὶ τοὺς κρατικοὺς παράγοντες, ἀλλὰ κι ἀπ’ τὶς ἀγορές, καθὼς τὰ ἐπιτόκια τῶν δεκαετῶν ὁμολόγων παραμένουν στὸ 0,8% καὶ σὲ ἀρνητικὸ ἐπίπεδο τῶν μεσοβραχυπρόθεσμων, ἐνῶ οἱ ἐπενδυτὲς διαπιστώνουν, ὅτι ἔχουν ἀρθεῖ τὰ περισσότερα ἐμπόδια τῆς γραφειοκρατίας· ὁπωσδηποτε ἡ κατάσταση δὲν ἐκείνη ποὺ θέλουμε, ἀλλὰ ἡ ψηφιοποίηση τῆς μεταβιβάσεως ἀκινήτων καὶ τῆς δικαιοσύνης θεωροῦνται τὸ ἀποφασιστικὸ βῆμα. Ταυτοχρόνως τὸ ἅλμα τῶν ψηφιακῶν μας ἑταιρειῶν, οἱ ὁποῖες ἐξαγοράζουν ὁμοειδεῖς τους ξένες, ὅπως τῆς PeopleCert, δείχνει, ὅτι ἡ ἀξιοποίηση τῶν ἐρευνητῶν μας εἶναι τὸ κύριο ὅπλο τους· δηλαδή, ἡ δημιουργικότης τῆς ἑλληνικῆς γλώσσης ἀναζητεῖται ἀπὸ ὅλους. Φυσικά, ὑπάρχουν καὶ οἱ νοσταλγοὶ τοῦ παρελθόντος, τὸ κρατικοδίαιτο κεφάλαιο, ποὺ προβάλλει κάθε εἴδους ἐμπόδια, ὅπως στὸ Χρηματιστήριο, μὲ συναλλαγὲς ἐλάχιστες, ὅταν μεγάλοι ξένοι ἀναζητοῦν μετοχὲς τῆς Ἄλφα κι αὐτὸ ἀδιαφορεῖ!