Μέσα σὲ ἕναν μῆνα ἡ Ἀμερικὴ ἀπέδειξε δύο φορές, ὅτι δὲν διαθέτει στρατηγικὴ προοπτικὴ τῆς πολιτικῆς της∙ ἀπ’ τὴν Καμποὺλ ἀποχώρησαν τὰ στρατεύματά της, χωρὶς οὐδεμία κάλυψη, μὲ ἀποτέλεσμα οἱ Ταλιμπὰν νὰ τὴν καταλάβουν ἀμαχητί, κι οἱ Ἀμερικανοί, πολῖτες καὶ στρατιῶτες, νὰ τρέχουν στὰ ἀεροπλάνα γιὰ νὰ σωθοῦν, χωρὶς νὰ τοὺς κυνηγοῦν μάλιστα. Χειρότερη ἀπαξίωση μιᾶς χώρας κι ἑνὸς λαοῦ δὲν ὑπάρχει∙ χάνει τὸ κύρος της, ὁπότε κανεὶς δὲν τὴν παίρνει στὰ σοβαρὰ πλέον∙ ἔκαναν τοὺς Ταλιμπὰν συμπαθεῖς, καθὼς φάνηκαν ὅτι εἶναι μεγαλόψυχοι καὶ δὲν σκοτώνουν φυγάδες. Τὸ δεύτερο μὲ τὸ AUKUS ἔβλαψε πολὺ χειρότερα τὸ κύρος τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν, ἐπειδὴ στρέφεται κατὰ τῆς Γαλλίας, δηλαδὴ τῆς Εὐρώπης∙ ἔφεραν πρὸ τετελεσμένων γεγονότων τοὺς συμμάχους καὶ φίλους τους, ὅπως ἐγκατέλειψαν τοὺς ὑποστηρικτές τους στὰ χέρια τῶν Ἰσλαμιστῶν. Ποιὸς θὰ τοὺς ἐμπιστευθεῖ πλέον; «Μωραίνει Κύριος ὃν βούλεται ἀπωλέσαι»…