Ἡ κρίση τοῦ AUKUS καταγράφεται ὡς ἡ σπουδαιότερη γιὰ τὴν πολιτικὴ καὶ οἰκονομικὴ ἑνοποίηση τῆς Εὐρώπης∙ στὴν πράξη πρόκειται, γιὰ ἀθέτηση ἀπ’ τὴν Αὐστραλία τῆς ἀγορᾶς ὑποβρυχίων ἀπ’ τὴν Γαλλία, ἀνέντιμο μέν, ἀλλὰ ὄχι καὶ τόσο σπάνιο, ὅταν ὁ Φρανσουὰ Ὁλλὰντ εἶχε ἀθετήσει πρὸ ἐτῶν τὴν πώληση δύο Μιστρὰλ στὴν Ρωσία. Ἐνόχλησε, ἡ μεθόδευσή του, μὲ τὴν ὑπογραφὴ τῆς συμφωνίας ἀπ’ τὶς Ἡνωμένες Πολιτεῖες, τὴν Βρεταννία, πέραν τῆς Αὐστραλίας, ἀλλὰ καὶ ἡ προβολὴ τῆς ἀντιευρωπαϊκῆς προπαγάνδας, ὅτι πιάσθηκε στὸν ὕπνο ἡ Εὐρώπη, φίλη καὶ σύμμαχος τοῦ ΝΑΤΟ∙ παρόμοια ἀπάτη δὲν ἔχει ξαναγίνει ἀπ’ τὴν ἀτλαντικὴ συμμαχία στὰ ἑβδομῆντα χρόνια της. Ὁ ὕπουλος τρόπος ἔχει ἐξοργίσει τοὺς Εὐρωπαίους κι ὅλοι τους αἰσθάνθηκαν τὴν ἀνάγκη συμπαραστάσεως πρὸς τὴν Γαλλία, ἀλλὰ καὶ ἀποδοχῆς ἀπ’ τοὺς περισσοτέρους τῆς προτάσεως γιὰ δημιουργία εὐρωπαϊκοῦ στρατοῦ∙ θεωρεῖται δεδομένη ἡ ἐφαρμογή της στὸ σύντομο μέλλον…