Τὸ διατλαντικὸ ρῆγμα βοήθησε σημαντικὰ στὴν ἑνοποίηση τῆς Εὐρώπης, μὲ τὶς ἐκδηλώσεις γιὰ τὴν συνοχὴ τῶν λαῶν της καὶ ἐπιτάχυνση τῶν διαδικασιῶν ἑνιαίας ἐξωτερικῆς καὶ ἀμυντικῆς πολιτικῆς∙ εἶναι χαρακτηριστικό, ὅτι μόνο ἡ Κοπεγχάγη δικαιολόγησε τὴν ἀγγλοσαξωνικὴ ἀπάτη εἰς βάρος τῶν Εὐρωπαίων, ἐνῶ καὶ οἱ σφόδρα ἀτλαντόδουλες πρώην κομμουνιστικὲς χῶρες ἀπέφυγαν παρόμοια στάση, παρὰ τὶς ἀφόρητες πιέσεις ἀπὸ Οὐάσιγκτον καὶ Λονδίνο. Ὁ Μπροῦνο Λεμαίρ, Γάλλος ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν, συνόψισε ἐπιγραμματικὰ τὴν ἰσχυρότατη διάθεση τῶν εὐρωπαϊκῶν λαῶν γιὰ ἑνοποίηση, χαρακτηρίζοντας ὡς μοναδικὴ ἐξαίρεση τὴν Δανία∙ τὴν ἑπομένη τοῦ σχηματισμοῦ νέας γερμανικῆς κυβερνήσεως θὰ ἀρχίσουν καὶ οἱ ἐπίσημες διαδικασίες, ἂν καὶ οἱ ὑπηρεσίες ἔχουν προωθήσει τὸ ἔργο τῆς ἐκπονήσεως τῶν σχεδίων τῆς συστάσεως τῶν πρώτων μονάδων τοῦ εὐρωπαϊκοῦ στρατοῦ.