Τὴν πορεία τῆς πολιτικῆς μας δυναμικῆς ἐπισφραγίζει ἡ τρέχουσα ἑβδομάδα∙ ἡ συζήτηση, σὲ ἐπίπεδο ἀρχηγῶν αὔριο στὴν Βουλὴ ἀποτελεῖ τὸ βῆμα, γιὰ τὴν διατύπωση τῶν ἀπόψεων ὅλων τῶν κομμάτων, γιὰ τὴν ἑλληνογαλλικὴ συμφωνία καὶ τὸν διεθνῆ προσανατολισμό μας. Ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης ἦταν ὁ πρωταγωνιστὴς τῆς συμφωνίας, μαζὶ μὲ τὸν Ἐμμανουὲλ Μακρόν, γιὰ τὴν ἔμπρακτη προστασία τῶν ἐθνικῶν μας συμφερόντων καὶ ἀπὸ μία μεγάλη δύναμη, ἀλλὰ καὶ γιὰ τὴν καθιέρωση τῆς εὐρωπαϊκῆς ἀμύνης∙ ὁ Ναπολεοντίσκος, μὲ τὶς ἀντιρρήσεις του ἐπιβεβαιώνει ἕνα πρᾶγμα, τὶς ἀτλαντικές του δεσμεύσεις καὶ τὶς ἀποτάσεις του ἀπ’ τὴν εὐρωπαϊκὴ ἑνότητα. Ἡ ἱστορική μας ἐμπειρία καὶ οἱ προκλήσεις τῆς διετίας πείθουν, ὅτι χωρὶς τὴν διασφάλιση οὐσιαστικῆς προστασίας ἀπ’ τὴν Εὐρώπη παραμένουμε δέσμιοι τῶν ἐκβιασμῶν καὶ τῶν ἀπειλῶν τῆς γείτονος∙ ἡ διεθνὴς συγκυρία εὐνοεῖ τὴν εὐρωπαϊκὴ ἑνότητα, μὲ τὴν Ἑλλάδα, ὄχι ὡς ἱκέτη, ἀλλὰ ὡς πρωταγωνιστή.