Ὁ πόλεμος γιὰ τὸ φυσικὸ ἀέριο συνεχίζεται ἀμείωτος, παρασύτοντας καὶ τὶς ἄλλες πρῶτες ὗλες∙ ἡ Εὐρώπη βρίσκεται στὴ δυσκολώτερη θέση, καθὼς ἐξαρτᾶται ἀποκλειστικὰ ἀπὸ εἰσαγωγές, δηλαδή, ἀπ’ τὴν Ρωσία, μὲ τὴν ἔναρξη τῆς λειτουργίας τοῦ Nordstream2, ἑπομένως τῆς γερμανικῆς κυβερνήσεως, ἡ σύσταση τῆς ὁποίας μᾶλλον ἐπιταχύνεται, καθὼς Πράσινοι καὶ Φιλελεύθεροι, ἀνακοίνωσαν τὴν πρόθεσή τους συνεργασίας μὲ τοὺς Σοσιαλδημοκράτες, μετὰ τὶς ἰσχυρὲς πιέσεις στελεχῶν τους καὶ τῆς κοινῆς γνώμης. Ἀπ’ τὴν ἄλλη, ἡ Ἐπιτροπὴ ἑτοιμάζει ἐπειγόντως τὰ σχέδια, γιὰ τὴν σύσταση Εἰδικοῦ Ταμείου, γιὰ τὴν ἑνιαία ἀντιμετώπιση τῆς καλύψεως τῶν ἀναγκῶν τῶν ἑταίρων, ἀπ’ τὴν ἐκτίναξη τῶν τιμῶν ἠλεκτρικοῦ ρεύματος, ἀλλὰ τῆς συστάσεως φορέως γιὰ τὴν ἀποθήκευση ἀερίου, πρὸς ἀντιμετώπιση ἐκτάκτων περιστάσεων∙ τὰ προβλήματα ἀνακύπτουν ξαφνικά, ὁπότε ἀπαιτεῖται εἰδικὴ πρόνοια, ὅπως ἔγινε μὲ τὴν ὑπερχρέωση ἑταίρων καὶ τὴν πανδημία. Τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι ἐνίσχυση τῆς ἀνάγκης πολιτικῆς συνοχῆς.