Οἱ διαφοροποιήσεις, ἐντὸς τοῦ ΣΥΡΙΖΑ, πέραν τῆς ἐπισήμου γραμμῆς καταψηφίσεως τῆς συμφωνίας, ἐπειδὴ δὲν καλύπτει ἀρκετὰ τὴν ΑΟΖ, σημαίνουν ὅτι τὰ προβλήματά του εἶναι πολὺ σοβαρώτερα∙ ὁ Νίκος Φίλης ὑποστήριξε, ὅτι εἶναι ἀπαράδεκτη καὶ γιὰ θέματα ἀρχῆς ἡ συμμαχία μὲ τὴν Γαλλία, διότι ἐξυπηρετεῖ τὸ αὐτοκρατορικό της μεγαλεῖο καὶ ζήτησε τὴν ἐνίσχυση τῆς κοινωνίας, ὡς ἀπάντηση στὸν τουρκικὸ ἐπεκτατισμό, «σφάξε με ἀγᾶ μ’ ν’ ἁγιάσω»! Δηλαδή, ἀπευθύνεται στὰ ἀριστερὰ στρώματα ἰσοπεδώσεως τοῦ καπιταλισμοῦ καὶ στὴν ἐξέγερση τῶν λαῶν∙ αὐτὸ σημαίνει, ὅτι θεωρεῖ ἐπιφανειακὴ ἢ ἐπίπλαστη τὴν ἀπήχηση τοῦ κόμματός του καὶ τοῦ Ναπολεοντίσκου κι ἀναζητάει ἄλλες προσβάσεις. Ἀπευθύνεται στὶς παραφυάδες τῆς ἀριστερᾶς, τὶς ὁποῖες τὶς ζήσαμε στὰ τεσσεράμισυ χρόνια ἐξουσίας, μὲ πλήρη ἀποδόμηση τοῦ Ἑλληνισμοῦ ὡς ὀντότητος.