Τὴν τακτικὴ τῆς κωλυσιεργείας, κατὰ τὴν συζήτηση στὴν Βουλὴ τῆς ἑλληνογαλλικῆς συμφωνίας συμμαχίας, ἐπέλεξε ὁ ΣΥΡΙΖΑ, κατὰ τὴν ἔναρξή της∙ τὸ ἐπιχείρημα ἦταν, ὅτι εἶναι ἀπαραίτητη ἡ συμμετοχὴ καὶ ἄλλων ὁμιλητῶν, ὅπως τῶν Κοινοβουλευτικῶν Ἐκπροσώπων, γιὰ τὴν πληρέστερη ἐνημέρωση τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ. Δηλαδή, ἀναγνωρίζουν, ὅτι ὁ ἀρχηγός τους δὲν ἔχει τὴν δυνατότητα σαφοῦς καὶ πειστικῆς ἐνημερώσεως κι ἔτσι χρειάζεται τὴν παρέμβαση κι ἄλλων ὁμιλητῶν, ὡς ἐπικουρία∙ ἡ οὐσία εἶναι ἄλλη, ἡ ἐμφάνισή τους πρὸς τὰ ἀτλαντικὰ κέντρα, ὅτι ἔχουν καταβάλει κάθε προσπάθεια γιὰ παρεμπόδιση τῆς ψηφίσεώς της, ἀλλὰ δὲν μπόρεσαν περισσότερα. Τὰ ἐθνικὰ συμφέροντα ἐλάχιστα τοὺς ἐνδιαφέρουν, ὅπως τὸ ἔχουν ἀποδείξει κατὰ τὴν τετραετῆ διακυβέρνηση τῆς χώρας.