Τὰ τελευταῖα βήματα κάνουν τὰ τρία κόμματα, Σοσιαλδημοκράτες, Πράσινοι καὶ Φιλελεύθεροι, γιὰ τὸν σχηματισμὸ τῆς νέας γερμανικῆς κυβερνήσεως∙ τὰ προβλήματα εἶναι πολλά, μὲ ἐντελῶς διαφορετικὴ ἰδεολογία ἕκαστο, ἀλλὰ καὶ οἱ ἀνάγκες τῆς Γερμανίας καὶ τῆς Εὐρώπης ἐπείγουσες, γιὰ τὴν ὕπαρξη νέας ἐξουσίας στὸ Βερολίνο. Ὑποχρεωτικὰ γίνονται συμβιβασμοὶ καὶ μάλιστα ὀδυνηροὶ γιὰ ὅλους, καθὼς καθίσταται ἀδύνατο ἱκανοποιῆσαι πλήρως τοὺς ψηφοφόρους τους∙ ἡ ἐνεργειακὴ κρίση, μὲ τὸ φυσικὸ ἀέριο στὰ ὕψη, ἡ ἐνίσχυση τῆς πολιτικῆς συνοχῆς, μὲ τὴν σύσταση εὐρωπαϊκοῦ στρατοῦ ὡς ἐπιτακτικῆς πλέον καὶ τὰ νέα εὐρωατλαντικὰ μέτωπα, ὅπως στὸ Διεθνὲς Νομισματικὸ Ταμεῖο, δὲν ἀντιμετωπίζονται μὲ ὑπηρεσιακὴ καγκελάριο, ἔστω κι ἂν αὐτὴ εἶναι ἡ Ἀγκέλα Μέρκελ∙ οἱ πολιτικοὶ κύκλοι προβλέπουν συνάντηση τῶν τριῶν ἡγετῶν μέσα στὴν ἑβδομάδα καὶ συμφωνία τους τὸ πιθανώτερο, ὥστε νὰ σχηματισθεῖ ἡ νέα κυβέρνηση καὶ νὰ ἀναλάβει ὁ Ὄλαφ Σόλτζ. «Οἱ καιροὶ οὐ μενετοί»…