Τὸ εὐρωατλαντικὸ ρῆγμα εἶναι εὐρύτερο στὴν οἰκονομία, ὡς συμπλήρωμα τοῦ ἀρχικοῦ στὶς πολιτικὲς σχέσεις∙ στὴν τελευταία σύνοδο τῶν ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν τοῦ ΟΟΣΑ ἦταν ἐμφανέστατη ἡ προσπάθεια τῶν Ἀγγλοσαξώνων, γιὰ τὴν δημιουργία ἑνιαίου μετώπου κατὰ τῆς Κίνας καὶ τῆς Ρωσίας, ἔστω κι ἂν δὲν τὶς κατονόμαζαν, στὶς διεθνεῖς συναλλαγές. Οἱ προτάσεις γιὰ ἑνιαία φορολογία καὶ ἀποκλεισμό, ὅσων δὲν τὴν ἀποδέχονται, ἀπέβλεπε στὴν περιθωριοποίησή τους, ἂν καὶ οἱ Εὐρωπαῖοι ἦταν ἄκρως ἐπιφυλακτικοί, ἔστω κι ἂν δὲν παρεμπόδισαν τὴν ἔκδοση τοῦ κοινοῦ ἀνακοινωθέντος∙ πάντως ἐξέφρασαν τὶς ἐπιφυλάξεις τους ἀπέναντι στὴν πολιτικὴ αὐτή, ἐπιμένοντας στὴν διατήρηση καλῶν οἰκονομικῶν σχέσεων μὲ τὶς δύο χῶρες. Ἡ καχυποψία εἶναι διάχυτη σὲ ὅλους τοὺς τομεῖς συνεργασίας, μετὰ τὴν ἀπάτη κατὰ τῆς Γαλλίας, γιὰ τὰ ὑποβρύχιά της∙ οἱ δύο ἀκτὲς τοῦ Ἀτλαντικοῦ παραμένουν ἀντίπαλες δυνάμεις, παρὰ τὴν διπλωματικὴ γλῶσσα τους. Ἡ ἀνάληψη τῆς νέας γερμανικῆς κυβερνήσεως ἀναμένεται…