Ἡ ὑπογραφὴ στὴν Οὐάσιγκτον ἑλληνοαμερικανικῆς ἀμυντικῆς συμφωνίας χαρακτηρίσθηκε ἱστορικὴ ἀπ’ τὸν Κυριάκο Μητσοτάκη, συμπλήρωμα τῆς ἑλληνογαλλικῆς, συμβάλλουσα στὴν προάσπιση τῶν ἐθνικῶν μας συμφερόντων, ὅπως διατυπώνεται στὴν ἐπισυναφθεῖα ἐπιστολὴ τοῦ Ἄντονυ Μπλίνκεν∙ ἡ διάρκειά της εἶναι πενταετής, μὲ ἀνανέωσή της ἐπὶ ἀόριστον, ἐκτὸς κι ἂν καταγγελθεῖ ἀπὸ ἕνα τῶν συμβαλλομένων μερῶν. Ὁπωσδήποτε, ἀποτελεῖ ἐγγύηση γιὰ τὴν Ἑλλάδα, ἔστω κι ἂν δὲν περιλαμβάνει τὴν ρήτρα τῆς ἀμοιβαίας συνδρομῆς, σὲ περίπτωση ἐξωτερικῆς ἐπιθέσεως, ὅπως ἀναφέρει ρητὰ ἡ ἑλληνογαλλική, ἀλλὰ οἱ διάσπαρτες ἀμερικανικὲς βάσεις στὸ ἑλληνικὸ ἔδαφος, λογίζονται ὡς ἱστὸς ἀμύνης ἐναντίον ὅποιου ἐπιτιθέμενου∙ Πάντως οἱ διπλωματικοὶ κύκλοι τὴν χαρακτηρίζουν ὡς ἔνδειξη δυσαρεσκείας πρὸς τὴν Τουρκία, ὅπως γίνεται καὶ μὲ τὴν ἀποστολή τους συγχρόνου ἐξοπλισμοῦ πρὸς τοὺς Κούρδους τῆς Συρίας…