Ἡ νέα ἐκτίναξη τῆς πανδημίας, κυρίως στὴν Μακεδονία καὶ στὴν Θεσσαλία, ἀπασχολεῖ ἔντονα τὶς ἀρχές, οἱ ὁποῖες μελετᾶνε τὴν ἐπιβολὴ μέτρων σὲ πολλοὺς νομούς∙ τὰ κρούσματα ἀνῆλθαν σὲ 3739, Ἀττική, 701, Θεσσαλονίκη, 574, Λάρισα, 270, θάνατοι, 29, ὅλοι σχεδὸν ἀνεμβολίαστοι, καὶ διασωληνωμένοι, 350. Ἡ ἄρνηση τῶν ἡλικιωμένων, ἀλλὰ καὶ τῶν νέων, στὸν ἐμβολιασμὸ εἶναι ἡ κύρια αἰτία, ἐνῶ παρουσιάζονται τραγελαφικὰ ἐπεισόδια σὲ πολλὰ νοσοκομεῖα, ὅπου οἱ συγγενεῖς ἀρνοῦνται τὴν παραλαβὴ τῆς σοροῦ τοῦ δικοῦ τους ἀνθρώπου ἢ καὶ ζητοῦν τὴν διενέργεια νεκροψίας, γιὰ τὴν διαπίστωση τῆς αἰτίας τοῦ θανάτου τους∙ φυσικά, ὅλοι ἀπογοητεύονται, ἀλλὰ οἱ ὁμόδοξοί τους δὲν ἀλλάζουν γνώμη, παρὰ τὶς παρακλητικὲς ἐκκλήσεις τῶν ὑγειονομικῶν ἀρχῶν γιὰ τὸν ἐμβολιασμό τους. Ἀποδεικνύεται, ὅτι τὸ πρόβλημα εἶναι σοβαρώτατο, μὲ τὶς ἰσχυρὲς ὁμάδες ἀντιεμβολιαστῶν, μὲ πηγή τους, τὴν θρησκεία, τὴν ἀκροδεξιά, τὴν ἀριστερά, καὶ προέκταση τὶς καταβολάδες τους.