Ἡ συμφωνία τῶν τριῶν κομμάτων, Σοσιαλδημοκρατῶν, Πρασίνων καὶ Φιλελευθέρων, ἀπ’ τὶς κομματικές τους Ἐπιτροπές, ἀνοίγει τὸν δρόμο, γιὰ τὸν σχηματισμὸ τῆς νέας γερμανικῆς κυβερνήσεως∙ τὸ πρόβλημα εἶναι πλέον, ἡ κατανομὴ τῶν ὑπουργείων, μεταξὺ τοῦ Ὄλαφ Σὸλτζ καὶ τῶν δύο ἄλλων ἀρχηγῶν, ὄχι καὶ τόσο δύσκολη, καθὼς ἔχει ἐπέλθει συμφωνία, ὡς πρὸς τὴν πολιτικὴ τῆς κυβερνήσεως. Οἱ ἐσωτερικὲς καὶ εὐρωπαϊκὲς ἀνάγκες εἶναι κατεπείγουσες στὴν ρευστότατη διεθνῆ συγκυρία, ἀλλὰ καὶ τὰ προβλήματα ἐκ τῆς πανδημίας καὶ τῆς ἀνακάμψεως τῆς παγκοσμίου οἰκονομίας, ἐνῶ οἱ εὐρωατλαντικὲς σχέσεις βρίσκονται σὲ κρισιμότατη φάση. Τὰ ἐπείγοντα προβλήματα εἶναι, ἡ δημοσιονομικὴ πολιτικὴ στὴν Εὐρωζώνη, ἡ ἐπιτάχυνση τῆς πολιτικῆς συνοχῆς, μὲ κύριο κλάδο, τὴν ἑνιαία ἐξωτερικὴ καὶ ἀμυντικὴ πολιτική, οἱ διατλαντικὲς σχέσεις, σὲ στενὴ συνεργασία μὲ τὴν Γαλλία, καὶ οἱ σχέσεις μὲ τὴν Ρωσία, ὅπου περιλαμβάνεεται καὶ τὸ ἐπεῖγον πρόβλημα τοῦ φυσικοῦ ἀερίου, καὶ τὴν Κίνα.