Ἡ πανδημία συνεχίζει τὴν ἴδια πορεία της, χωρὶς σημάδια αἰσθητῆς μειώσεώς της κυρίως στὴν Βόρειο Ἑλλάδα, ὅπου οἱ ἀνεμβολίαστοι παρουσιάζουν ἰσχυρὴ ἀντίδραση∙ τὰ κρούσματα ἀνῆλθαν σὲ 3407, θάνατοι, 34, διασωληνωμένοι, 347, μὲ τοὺς περισσότερους στὴν Μακεδονία καὶ στὴν Θεσσαλία. Οἱ ἐκκλήσεις τοῦ Σωτήρη Τσιόδρα καὶ τῶν ἐπιδημιολόγων δὲν ἔχουν καὶ πολὺ ἀπήχηση σὲ αὐτούς, ἐνῶ ἀκοῦνε φαίνεται προσεκτικὰ τοὺς θρησκόληπτους, τοὺς ἀρκοδεξιοὺς καὶ τοὺς ἀριστερούς, ὅπως τὸν ἀψὺ Συριζαῖο Κρητικό∙ μοναδικὴ ἀντίρρηση εἶναι πλέον, οἱ πολλοὶ θάνατοι τῶν ἀνεμβολιάστων, νέας ἡλικίας ὅλοι τους, οἱ ὁποῖο καταφεύγουν στὸ νοσοκομεῖο, μόνο γιὰ νὰ παραδώσουν τὴν ἁμαρτωλὴ ψυχή τους καὶ νὰ ἀφήσουν γυναῖκες καὶ παιδιὰ ὀρφανά. Χρήζει εἰδικῆς μελέτης τὸ φαινόμενο αὐτὸ στὴν Ἑλλάδα, καθὼς ὁ ἴδιος πληθυσμός, ποὺ πρὸ ἑνὸς ἔτους ἦταν ὑπόδειγμα συμμορφώσεως πρὸς τοὺς κανόνες προστασίας, νὰ ἔχει ἀνακύψει αἰφνιδίως μὲ ὑψηλὸ ποσοστὸ ἀνυπακοῆς καὶ αὐτοκαταστροφῆς.