Ἡ πορεία τῆς διεθνοῦς οἰκονομίας πρὸς τὴν ἀνάκαμψη δὲν εἶναι ἡ ἴδια στὶς διάφορες χῶρες∙ ἡ Κίνα βαδίζει στὴν ὑψηλοῦ ρυθμοῦ ἀνάπτυξη, ὅπως καὶ πολλὲς ἀσιατικὲς χῶρες, ἡ Εὐρώπη παρουσιάζει ἀνάμικτη εἰκόνα, ἐνῶ ἡ Ἀμερικὴ ὑστερεῖ ἐμφανῶς. Στὴν Οὐάσιγκτον τὸ Ταμεῖο Ἀναπτύξεως δὲν ἔχει ἐγκριθεῖ ἀκόμη ἀπ’ τὸ Κογκρέσσο, ἔστω καὶ μὲ τὴν περικοπή του κατὰ τὸ ἕνα τρίτο, ἐνῶ ψαλιδίζεται καὶ ἡ φορολογία τῶν μεγάλων ἐπιχειρήσεων∙ ὁ ἀντίκτυπὸς τῆς καταστάσεως αὐτῆς στὶς τιμὲς τῶν πρώτων ὑλῶν καὶ κυρίως τῶν ἐνεργειακῶν πηγῶν εἶναι βαθύτατος. Στὴν Εὐρώπη ἀναλαμβάνει ἡ Ἐπιτροπὴ τὴν ἑνιαία ἀντιμετώπισή του, ἐνῶ ἐπιταχύνονται οἱ διαδικασίες γιὰ τὴν λειτουργία τοῦ Nordstream2, καὶ κάλυψη τῶν ἀναγκῶν. Τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι, ὅτι σήμερα οἱ ὑπουργοί της Ἐνεργείας ἀποφασίζουν στὴν πράξη, γιὰ τὴν δημιουργία ἑνιαίας ἐνεργειακῆς πολιτικῆς∙ «ἀνάγκα καὶ θεοὶ πείθονται», ἔλεγχον οἱ ἀρχαῖοι ἡμῶν πρόγονοι. Τὰ πρῶτα βήματα γίνονται…