Ὅπως ἐξελίσσεται ἡ διεθνὴς ἀγορὰ ἐνεργείας οἱ κινήσεις τῶν κυβερνήσεων εἶναι σχεδὸν ἀποκλειστικὰ μονόδρομος∙ στὶς Ἡνωμένες Πολιτεῖες, τὰ δύο μεγάλα ἐργοστάσια ὑγροποιήσεως τοῦ φυσικοῦ τους ἀερίου ἔχουν καταστραφεῖ ἀπὸ τυφῶνα καὶ χρειάζονται τουλάχιστον ἕναν χρόνο, γιὰ τὴν ἀποκατάσταση τῆς λειτουργίας τους, τὰ οἰκόπεδα τῆς Βρεταννίας ἔχουν ἐξαντληθεῖ, ἐνῶ ἔχει μειωθεῖ σημαντικὰ καὶ ἡ παραγωγὴ τῆς Νορβηγίας. Ἑπομένως, δύο διέξοδοι ὑπάρχουν, τῆς Μέσης Ἀνατολῆς, ἀλλὰ αὐτὰ εἶναι μακρυὰ καὶ ἀπαιτοῦν πολὺ χρόνο μεταφορᾶς, ἐνῶ δὲν ὑπάρχουν διαθέσιμα καὶ πολλὰ πλοῖα ὑγροποιημένου ἀερίου∙ δεύτερη, εἶναι ἡ Ρωσία, τῆς ὁποίας οἱ ἀγωγοὶ φθάνουν στὴν Εὐρώπη καὶ εἶναι ἀμέσως διαθέσιμοι, ὅπως ὁ Nordstream2. Ἡ Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση δὲν ἔχει ἄλλη λύση, παρὰ τὴν ταχύτατη δυνατὴ ἔγκριση τῶν κανονισμῶν γιὰ τὴν λειτουργία τοῦ ἀγωγοῦ αὐτοῦ∙ ὅλες οἱ ἐπιφυλάξεις παρακάμπτονται, ἐνῶ ἀκόμη καὶ οἱ πρώην κομμουνιστικὲς χῶρες δὲν προβάλλουν ἀντιρρήσεις. Ἡ παγωνία ἐπιβάλλει λύσεις…