Ὁ ἑορτασμὸς τῆς 28ης Ὀκτωβρίου ἔγινε καὶ φέτος μὲ πολλοὺς περιορισμούς, λόγῳ τῆς πανδημίας∙ ἔχουμε συνηθίσει πλέον καὶ ἴσως οἱ περισσότεροι νὰ ζητούσαμε αὐστηρότερους ἐλέγχους, καθὼς οἱ ἀνεμβολίαστοι παραμένουν ἀμετάπειστοι καὶ δὲν συμμορφώνονται μὲ τοὺς ὑγειονομικοὺς κανόνες. Φαινόμενα τῶν καιρῶν κι αὐτά! Πάντως, ὁ ἑλληνικὸς λαὸς τιμᾶ τοὺς προγόνους του, γιὰ τὴν αὐτοθυσία τους καὶ τὴν τόλμη τους στὰ βουνὰ τῆς Ἀλβανίας, μέσα στὰ χιόνια καὶ στὶς στερήσεις∙ οἱ δυνάμεις ἐφοδιασμοῦ δὲν μποροῦσαν νὰ φθάσουν στὸ μέτωπο, τόσο μπροστὰ πήγαιναν τὰ παλικάρια μας κυνηγώντας τοὺς Ἰταλούς. Τὸ χαμόγελο τῶν φαντάρων μας μᾶς γεμίζει συνέχεια μὲ ζωὴ καὶ αἰσιοδοξία, «μὲ τὸ χαμόγελο στὰ χείλη», τραγουδάει ἡ Σοφία Βέμπο…