Ἡ ἐνίσχυση τῶν ἑνωτικῶν δυνάμεων τῆς Εὐρώπης ἐπιταχύνεται σημαντικά, σὲ ἀπάντηση τῶν διαφόρων εὐρωσκεπτικιστῶν∙ στὴν Πολωνία ἡ κυβέρνηση χαμηλώνει αἰσθητὰ τοὺς τόνους τῆς διαφοροποιήσεώς της ἀπ’ τὶς Βρυξέλλες, καθὼς τὰ οἰκονομικὰ πρόστιμα εἶναι πρὸ τῶν θυρῶν καὶ οἱ ἀντιδράσεις τοῦ λαοῦ της κλιμακώνονται. Ἄλλωστε, ἔχει καὶ τὰ ἄλλα προβλήματα τῆς ἀκροδεξιᾶς της πολιτικῆς, ὅπως τῆς ἀπαγορεύσεως τῶν ἀμβλώσεων, ἐνῶ ἀποδείχθηκε, ὅτι μία ἔγκυος ἔχασε τὴν ζωή της μαζὶ μὲ τὸ ἔμβρυο, παρ’ ὅλο ὅτι οἱ γιατροὶ ἔκριναν ἄκρως ἀπαραίτητη τὴν ἄμβλωση, γεγονὸς προκαλέσαν μαζικὲς διαδηλώσεις∙ στὴν Τσεχία σχηματίζεται ἡ νέα κυβέρνηση, μὲ εὐρωπαϊκὸ προσανατολισμό, καὶ στὴν Οὐγγαρία ὁ πρωθυπουργός της βλέπει τὴν μεγάλη ἄνοδο τῆς ἑνιαίας ἀντιπολιτεύσεως, μὲ νέο ἡγέτη. Οἱ προοπτικὲς κοινῆς τακτικῆς, κατὰ τῆς ὑπερισχύος τοῦ εὐρωπαϊκοῦ νόμου ἔναντι τοῦ ἐθνικοῦ, ἐξανεμίζονται πολὺ γρήγορα. Ἄλλωστε καὶ οἱ ἀτλαντικὲς ἐπιρροὲς ἔχουν περιορισθεῖ στοὺς παλαιοὺς κομμουνιστές…