Μὲ ὠχρὸ ἢ ἄχρωμο συμβιβασμό, γιὰ τὴν ἀποκατάσταση τοῦ κλίματος, ἔκλεισε τὶς ἐργασίες της ἡ Παγκόσμια Διάσκεψη τῆς Γλασκώβης∙ οἱ συμβιβασμοὶ τῶν μεγάλων πρῶτα, Ἡνωμένων Πολιτειῶν καὶ Κίνας, μὲ θολὴ δέσμευση γιὰ τὴν ἐκπλήρωση τῆς μειώσεως τῶν ρύπων -ἔστω κι ἂν ἀνακοινώθηκε πομπωδῶς-, ὤθησε κι ἄλλες χῶρες, ὅπως οἱ Ἰνδίες, γιὰ χειρότερες παραχωρήσεις. Ἡ Εὐρώπη εἶναι ἡ μόνη περιοχή, ὄχι μόνο μὲ τήρηση τῶν ὅρων τῆς Συνθήκης τῶν Παρισίων πρὸ ἑπταετίας, ἀλλὰ καὶ μὲ μεγάλη αὐστηροποίησή τους∙ οἱ μικρὲς χῶρες τοῦ Εἰρηνικοῦ καὶ Ἰνδικοῦ Ὠκεανοῦ ἀπηύθυναν ἀπεγνωσμένες ἐκκλήσεις, γιὰ ἀποτελεσματικὴ συμφωνία, ἐπειδὴ αὐτὲς θὰ κατακλυσθοῦν ἀπ’ τὴν τήξη τῶν παγετώνων καὶ θὰ ὑποχρεωθοῦν νὰ τὶς ἐγκαταλείψουν, ἀλλὰ Ἀμερικανοὶ καὶ Κινέζοι ἦταν ἀμετάπειστοι. Ἡ σωτηρία τοῦ κλεινοῦ μας πλανήτου Γῆ δὲν εἶναι καθόλου βέβαιη, ἐπειδὴ ὑπάρχει καὶ τὸ φαινόμενο τῶν μεταλλάξεων, δηλαδὴ τῆς ἀποτόμου ἀλλαγῆς τοῦ κλίματός μας.