Οἱ ἐξελίξεις τῆς τελευταίας ἑβδομάδος στὰ θέματα τῆς Λιβύης καὶ τὸ μεταναστευτικὸ φέρουν τὴν διεθνῆ κοινότητα πρὸς τὶς ἑλληνικὲς θέσεις καὶ ἐπιτείνουν τὴν ἀπομόνωση τῆς Τουρκίας, μὲ ἄμεσες ἐπιπτώσεις στὴν πολιτική μας ζωή∙ ἡ διάσκεψη τῶν Παρισίων, μὲ τὴν συμμετοχὴ τοῦ Ἕλληνος πρωθυπουργοῦ καὶ τὴν ἀποστολή, τὴν τελευταία στιγμὴ ἀπ’ τὴν Ἄγκυρα τοῦ ὑφυπουργοῦ της Ἐξωτερικῶν, δικαιώνει τὴν Ἑλλάδα∙ ἡ ἀποχώρηση τῶν ξένων στρατευμάτων ἀποφασίσθηκε, κι ἂν δὲν ὁλοκληρωθεῖ, ἡ συμφωνία ναυαγεῖ καὶ ἡ Λιβύη ἐπιστρέφει στὸ χάος. Στὸ μεταναστευτικό, οἱ βόρειες χῶρες κατάλαβαν στὸ πετσί τους, τὸ τί σημαίνει ἡ μεθόδευση τῆς ροῆς τῶν μεταναστῶν ἀπ’ τὴν Τουρκία, παρὰ τὶς ἰδιαιτερότητες τῆς Πολωνίας∙ ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης δικαιώνεται στὶς θέσεις του, ἐνῶ ὁ Ζοζὲφ Μπορέλ, ὁ ἀνεκτικὸς πρὸς τὴν Τουρκία πάλαι ποτέ, ζητάει τὴν κατασκευὴ τείχους στὰ σύνορα καὶ τὴν σύσταση εὐρωπαϊκῆς δυνάμεως ταχείας ἐπειμβάσεως. Ἡ παλαιὰ θέση τῶν Βορείων, ἀπέναντι στοὺς Νότιους, μὲ τὸ βάρος τῶν μεταναστῶν, ἄλλαξε ριζικά, ἐπειδὴ τοὺς συνάντησαν στὴν πόρτα τους κι ὄχι ὡς μεταφερόμενους ἀπ’ Ἑλλάδα, Ἰταλία καὶ Ἱσπανία. Φυσικά, ἡ διπλωματικὴ ἀπομόνωση τῆς Τουρκίας εἶναι τὸ πρῶτο θύμα καὶ ἡ δημοτικότης τοῦ Ταχὶπ Ἐρντογὰν τὸ δεύτερο∙ χρειάζεται ἀλλαγὴ πολιτικῆς, ἂν μπορεῖ, διαφορετικὰ τὸ πρόβλημα διογκώνεται στὸ ἐσωτερικό του.

Τὸ δεύτερο εὐνοϊκὸ θέμα γιὰ τὴν κυβέρνηση εἶναι ἡ ἁλματώδης οἰκονομικὴ ἀνάπτυξη, στὸ 7,1% φέτος κατὰ τὴν Ἐπιτροπὴ καὶ ἡ μαζικὴ εἰσροὴ ξένων ἐπενδύσεων, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν συνακόλουθη ἔκρηξη τῶν συγχωνεύσεων τῶν ἑλληνικῶν, μεγάλων καὶ μικρομεσαίων∙ ἡ δυναμικὴ τῆς οἰκονομίας μας εἶναι δεδομένη πλέον καὶ δύσκολα πολὺ ἀνακόπτεται. Καθοριστικὸς παράγων ἀποβαίνει ἡ ψηφιακή μας ὀργάνωση, κάτι ποὺ ἀναγνωρίσθηκε κι ἀπ’ τὸν Διεθνῆ Ψηφιακὸ Ὀργανισμό, ποῦ μᾶς ἀπένειμε τὸ βραβεῖο, ὡς πρώτης χώρας παγκοσμίως∙ μὲ ἐξαίρεση τὴν ἀπονομὴ τῆς δικαιοσύνης, ὅπου ἀργεῖ ἀκόμη ἡ ψηφιοποίησή της, ὅλοι σχεδὸν οἱ ἄλλοι κλάδοι ἔχουν ὀργανωθεῖ ἤ ὀργανώνονται ψηφιακά, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ κάνουμε ὅλοι σχεδὸν τὶς δουλειές μας ἀπ’ τὸ σπίτι, ἀκόμη καὶ τὴν στατιστικὴ ἀπογραφή. Ἡ γραφειοκρατία ὑποχωρεῖ κι ἐξαφανίζεται σταδιακά, ἂν καὶ οἱ τρόφιμοι τοῦ συντεχνιακοῦ κράτους ἀντιδροῦν μὲ ὅποιο μέσο μποροῦν, ἀκόμη καὶ ἀποκρύπτοντας ἀρχεῖα, ἔστω κι ἂν ἀπειλοῦνται μὲ δικαστικὲς κυρώσεις∙ ἀλλὰ αὐτὰ εἶναι ἀναμενόμενα, ὡς ὑπακοὴ στὸν προηγούμενο τραμποκομμουνισμό, παρ’ ὅλο ὅτι ἀντιλαμβάνονται, ὅτι δὲν συνεννοοῦνται πλέον, οὔτε μὲ τὰ παιδιά τους καὶ τὰ ἐγγόνια τους, καθὼς αὐτὰ ἔχουν ἀποδεχθεῖ τὴν ψηφιακὴ νοοτροπία καὶ κάνουν ἅλματα, μὲ τὴν μάνα φυσικὰ μαζί τους. Ἡ ἐπιστροφὴ στὸ συντεχνιακὸ κράτος εἶναι ἀδύνατη μᾶλλον, χάνεται αὐτό, ὅπως χάθηκαν καὶ οἱ τουρκολάγνοι καθηγητάδες…

Ἡ ἀντιμετώπιση τῆς πανδημίας εἶναι τὸ κύριο πρόβλημα∙ ἡ αὔξηση τῶν κρουσμάτων καὶ τῶν θανάτων εἶναι ἄκρως ἀνησυχητική∙ τὸ ἴδιο συμβαίνει σὲ ὅλες σχεδὸν τὶς εὐρωπαϊκὲς χῶρες, ἀκόμη καὶ σὲ ὅσες ἔχουν ὑψηλότερα ποσοστὰ ἐμβολιασμοῦ. Ἀπεδείχθη, ὅτι ἔστω κι ἕνας μικρὸς ἀριθμὸς ἀνεμβολιάστων εἶναι ἱκανὸς νὰ προκαλέσει συναγερμό, ἂν δὲν λαμβάνει κανένα μέτρο∙ στὴν Ἑλλάδα, οἱ θρησκόληπτοι, οἱ ἀριστεροί, ὀπαδοὶ τοῦ Ναπολεοντίσκου, μὲ τὶς διαδηλώσεις χέρι χέρι μὲ τοὺς ἀκροδεξιούς, καὶ ἡ προπαγάνδα τῆς ἀτλαντοδούλου διαπλοκῆς, ἔχουν κάνει μεγάλο κακό. Ἡ αὔξηση τῶν ἐμβολιασμῶν τὶς τελευταῖες ἑβδομάδες ἀποτελεῖ εὐνοϊκό παράγοντα, ἀλλὰ εἶναι ἀπαραίτητη ἡ συμμόρφωση ὅλων μας στὸν κοινὸ σκοπό. Γινόμαστε ἄλλοι ἄνθρωποι μετὰ τὸν κορονοϊό, ὅσο γρηγορώτερα τὸ καταλάβουμε τόσο καλύτερα γιὰ τοὺς ἑαυτούς μας καὶ τὴν κοινωνία μας∙ θὰ ζοῦμε πλέον μὲ τὶς πανδημίες καὶ τὰ ἐμβόλια καὶ πολλὲς φορὲς καὶ μὲ τὶς μάσκες, ἂς τὸ πάρουμε ἀπόφαση, αὐτὴ εἶναι ἡ ζωή μας. Ὁ βιομηχανικὸς ἄνθρωπος κλείνει τὴν διαδρομή του μὲ τὶς χειρότερες ἐπιπτώσεις στὴν ἀνθρωπὀτητα καὶ στὸν πλανήτη∙ δὲν ὑπάρχει στὴν ἱστορία χειρότερη οἰκολογικὴ καὶ τρόπου ζωῆς καταστροφὴ ἀπ’ τοὺς δύο τελευταίους αἰῶνες, πέραν τῶν πολέμων καὶ τῆς γενοκτονίας πολλῶν λαῶν. Ὅσα ἔγιναντὸν παρελθόντα αἰῶνα δὲν ἔχουν ξαναγίνει στὴν ἀνθρωπότητα τὰ τέσσερα πέντε χιλάδες χρόνια ἱστορίας.