Ὁ προχθεσινὸς ἑορτασμὸς τῆς ἐξεγέρσεως τοῦ Πολυτεχνείου μετετράπη σὲ ἀφετηρία τῆς ἀπομυθοποιήσεώς του, μὲ ὅσα ἔκτακτα συνέβησαν∙ ὁμάδες νεαρῶν, φοιτητῶν ἢ μή, παρεμπόδισαν τὴν κατάθεση στεφάνου ἀπ’ τὴν ἀντιπροσωπεία τῆς Βουλῆς καὶ τὸν πρόεδρο τοῦ ΣΥΡΙΖΑ, ὁ ὁποῖος ἐμφανιζόταν ὡς ὁ γνήσιος ἐκφραστὴς τῶν παιδιῶν τοῦ Πολυτεχνείου. Ὁ Ναπολεοντίσκος δὲν προσῆλθε τελικά, παρὰ στὴν πορεία∙ δηλαδή, τὴν ἐκπροσώπηση τοῦ Πολυτεχνείου, τῆς θυσίας τῆς νεολαίας, γιὰ τὴν ἀποκατάσταση τῆς δημοκρατίας καὶ τῆς ἐλευθέρας παιδείας, ἔχουν ἀναλάβει κάποιοι νεαροί, ὡς συνεχιστὲς τῆς ἀποκλειστικότητος τῶν ἀριστερῶν, ἂν αὐτὸ ζητοῦσαν τὸ ἡρωικὸ ἐκεῖνο βράδυ οἱ χιλιάδες νέοι, ἐντὸς τοῦ ἱδρύματος καὶ οἱ ἑκατοντάδες χιλιάδες ἐκτὸς αὐτοῦ. Αὐτοὺς ὀφείλουμε ὅλοι μας νὰ τιμήσουμε.