Σὲ μονόλογο Μητσοτάκη ἐξελίχθηκε ἡ συζήτηση, γιὰ τὴν ἀκρίβεια στὴν Βουλή, σὲ ἐπίπεδο ἀρχηγῶν, καθὼς ὁ Ναπολεοντίσκος καὶ οἱ ὑπόλοιποι δὲν προσέθεσαν κάτι οὐσιαστικό∙ ἡ ἀκραία πόλωση, μὲ τὴν συνεπαγόμενη ἀπόρριψη, ὅλων τῶν μέτρων προστασίας τῶν πληττομένων ἀπ’ τὴν πανδημία στρωμάτων, δὲν πείθει πλέον καὶ γι’ αὐτὸ ὁ πρόεδρος τοῦ ΣΥΡΙΖΑ ἄφησε ἀνοικτὸ τὸ ἐνδεχόμενο ψηφίσεως τῶν φιλολαϊκῶν μέτρων. Τὰ συμπεράσματα ὅμως τῆς συζητήσεως εἶναι τρία, ἡ Ἑλλὰς ἔχει κάτω τοῦ μέσου ὅρου τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως πληθωρισμὸ κι εἶναι τρίτη στὴ σειρά, παρουσιάζει πολὺ ὑψηλότερο ποσοστὸ ἀναπτύξεως, πέραν τῆς ἀποκαταστάσεως τῆς ὑποχωρήσεως, λόγῳ τοῦ λοιμοῦ, κι ἔχει τὸν ὑψηλότερο ρυθμὸ μειώσεως τῆς ἀνεργίας, ἐνῶ χαίρει τῶν συγχαρητηρίων τῆς Ἐπιτροπῆς, γιὰ τὴν πρόοδο τῶν μεταρρυθμίσεων∙ ὅσον ἀφορᾶ τὴν ΔΕΗ, ἡ κυβέρνηση παρέλαβε τὴν ἐπιχείρηση μὲ ἕνα εὐρὼ τὴν μετοχὴ καὶ τώρα πλησιάζει τὰ δέκα, μὲ ἐπαρκῆ ρευστότητα.