Ἡ ζωτικότης τῶν μικρομεσαίων μετατρέπεται στὴν ἀτμομηχανὴ τῆς ἀναπτύξεως, μὲ τὴν ἀξιοποίηση τῆς ηὐξημένης ζητήσεως, τῆς τραπεζικῆς χρηματοδοτήσεως καὶ τῶν παραλλήλων ἔργων τῶν μεγάλων ἐπενδύσεων, μὲ εὐρωπαϊκὰ καὶ ἐθνικὰ κονδύλια∙ ὁπωσδήποτε, ἡ πανδημία τοὺς ἔχει πλήξει περισσότερο τὴν διετία, ἀλλὰ καὶ ἡ διάθεση τῶν μεγάλων ἀποταμιεύσεων ἐξ αἰτίας της, προφέρει στοὺς ἀντίστοιχους καταναλωτὲς τὴν διοχέτευση τῶν δαπανῶν τους στὴν γειτονιά τους. Ἀψευδὴς μάρτυς εἶναι ἡ ἀνάκαμψη τῆς οἰκοδομῆς στὶς περισσότερες συνοικίες, ὅπου δὲν ἔβλεπες οὔτε μία τὴν δεκαετία καὶ τώρα ξεφυτρώνουν σὰν τὰ μανιτάρια∙ τὰ παράπονα τῶν ὀργανώσεών τους εἶναι πολλὰ καὶ δικαιολογημένα, ἀλλὰ καὶ παραφουσκωμένα, ἐπειδὴ ὑπηρετοῦν καὶ τὰ συνδικαλιστικά τους προνόμια. Ἡ κίνηση τὴς ἀγορᾶς καὶ ἡ ἀξιοποίηση τῶν ψηφιακῶν δυνατότητων εἶναι οἱ ἁπτὲς ἀποδείξεις τῆς ἀναπτυξιακῆς διαδικασίας∙ φυσικά, μὲ πολλὰ προβλήματα, ὅπως γίνεται πάντα στὴν ἱστορία σὲ ἐξόδους μετὰ ἀπὸ παρατεταμένη οἰκονομικὴ καὶ κοινωνικὴ κρίση.