Ἡ νευρικὴ ἀντίδραση τῶν ἀγορῶν τὴν Παρασκευή, μετὰ τὴν ἀνακοίνωση τῆς μεταλλάξεως ὄμικρον τοῦ κορονοϊοῦ, ἦταν ἀναμενόμενη, ἀλλὰ ὄχι σὲ τέτοιο βαθμό∙ οἱ οἰκονομικοὶ παράγοντες αἰσθάνονται ἀνίσχυροι ἀπέναντι στὴν πανδημία, ἢ μᾶλλον ἔχουν ξεχάσει οἱ σημερινοί, ἢ δὲν ὑπάρχει στὶς παραδόσεις τους, τὸ πῶς ἀντιδροῦσαν οἱ παπποῦδες τους στὶς δικές τους περιπτώσεις πανδημίας. Πολλοὶ δὲν ἀναμένουν συνέχιση τῆς νευρικότητος, παρὰ βλέπουν κάποια διόρθωση ἀπὸ σήμερα ἢ τὶς ἑπόμενες μέρες, καθὼς αἰσθάνονται, ὅτι οἱ μεγάλες χῶρες λαμβάνουν γρήγορα καὶ ἀποφασιστικὰ μέτρα γιὰ τὸν ἔλεγχό της∙ γεγονὸς εἶναι ὅμως, ὅτι ὁ σημερινὸς δυτικὸς ἄνθρωπος εἶναι πιὸ εὐάλωτος, σὲ σύγκριση μὲ τοὺς παπποῦδες του σὲ πολὺ μεγάλο βαθμὸ μάλιστα. Δείχνει ὅτι ἔχει ὑπερβολικὴ προσήλωση στὶς ἰδεολογικές του ἀρχὲς καὶ περισσότερο ὑπεροψία στὴν κυριαρχία του∙ ἔχει ἀποδείξει, ὅτι τοῦ εἶναι ἀδιανότητο καὶ νὰ σκεφθεῖ κἄν, ὅτι ὑπάρχουν κι ἄλλοι τρόποι ζωῆς.