Ἡ συνεχῶς ἐπιδεινούμενη οἰκονομικὴ κρίση τῆς Τουρκίας ἀποτελεῖ τὸν μόνιμο ἐφιάλτη τοῦ Ταχὶπ Ἐρντογάν, ἀπ’ τὸν ὁποῖο φαίνεται ἀρκετὰ δύσκολη ἡ ἀπαλλαγή του∙ ἡ λίρα σταθεροποιήθηκε κάπως χθές, ἀλλὰ αὐτὴ ἑρμηνεύεται, ὡς ἄντληση βραχυχρονίων κερδῶν ἀπ’ τοὺς κερδοσκόπους. Οἱ ἐπαφὲς μὲ τὴν Οὐάσιγκτον γιὰ τὴν Λιβύη, δὲν φαίνεται νὰ ἀποδίδουν, καθὼς καὶ ἀντιδροῦν οἱ ἄλλες χῶρες κι ἀπειλοῦν, μὲ διάφορα μέτρα, ἂν δὲν ἀποχωρήσουν τὰ ξένα στρατεύματα, δηλαδὴ τὰ τουρκικὰ πρῶτα∙ πολλοὶ δὲν ἀποκλείουν καὶ ἀναβολὴ τῶν ἐκλογῶν, καθὼς δὲν ὑπάρχουν ἐγγυήσεις ὁμαλῆς διεξαγωγῆς τους, ὅπου ὑπάρχει παρουσία ξένων στρατευμάτων. Τὸ χειρότερο γιὰ τὸν Τοῦρκο πρόεδρο εἶναι, ὅτι παρουσιάζεται ὡς ἱκέτης στὴν διεθνῆ σκηνή, ὅπως πρὸς τὸν ἐμίρη τῶν Ἡνωμένων Ἀραβικῶν Ἐμιράτων τὴν προηγούμενη ἑβδομάδα στὴν Ἄγκυρα.