Ἡ διατήρηση τοῦ πετρελαίου σὲ χαμηλὰ ἐπίπεδα τὶς τελευταῖες μέρες, κάτω τῶν ἑβδομήκοντα δολλαρίων τὸ βαρέλι, ἀπὸ ἐνενῆντα προηγουμένως, διαμορφώνει στὴν ἀγορὰ ἐλπίδες γιὰ παραμονή του στὰ ἐπίπεδα αὐτά, ἂν ὄχι καὶ χαμηλότερα, ὅπως καὶ τοῦ φυσικοῦ ἀερίου, μὲ τὴν λειτουργία καὶ τοῦ Nordstream2, ὁπότε ἀνακουφίζεται κάπως ἡ παγκόσμιος οἰκονομία, ἂν καὶ παραμένουν στὰ ὕψη οἱ πρῶτες ὗλες καὶ τὰ δημητριακά. Ἡ ἀνθρωπότης προσγειώνεται σὲ νέες καταστάσεις, ἂγνωστες παλαιότερα, καὶ περισσότερο γιὰ τὸν δυτικὸ ἄνθρωπο, δηλαδὴ τὸν ἀγγλοσαξωνικὸ μεταπολεμικά∙ διαπιστώνει δύο πράγματα, ὅτι ἀδυνατεῖ καταγράψαι καὶ νοητικῶς τὶς διεθνεῖς συνθῆκες, ὄχι μόνο τῶν φυσικῶν καταστροφῶν, ὅπως ἡ ἐπιδείνωση τοῦ κλίματος καὶ ἡ πανδημία, ἀλλὰ καὶ τῶν οἰκονομικῶν ἐξελίξεων, γιὰ τὶς ὁποῖες πίστευε, ὅτι εἶναι ὁ ἀπόλυτος κυρίαρχος ἐπὶ δύο αἰῶνες τουλάχιστον. Οἰκονομικὸ κέντρο εἶναι ἡ Ἀνατολικὴ Ἀσία καὶ πολιτικό, Μόσχα, Πεκῖνο, Οὐάσιγκτον, μὲ τὶς Βρυξέλλες ἀναδύουσες δυναμικά…