Ὁ Ταχὶπ Ἐρντογὰν ἐπέστρεψε ἀπ’ τὴν ἐπίσκεψή του στὸ φιλικό του Κατὰρ μὲ ἄδεια χέρια∙ περίμενε ματαίως προσφορὰ ὡς ἄμεση βοήθεια ἀρκετῶν δις δολλαρίων, ὥστε νὰ ἀνακόψει τὶς κερδοσκοπικὲς πιέσεις στὴν λίρα του καὶ νὰ δείξει στὸν λαό του, ὅτι οἱ φίλοι του τὸν συμπαραστέκονται. Ἀλλά, οἱ κερδοσκόποι ἐπανῆλθαν δριμύτεροι στὴν ἀγορά, ἐνῶ ἡ ἀπογοήτευση τῶν Τούρκων εἶναι ἔκδηλη∙ θεωροῦσαν τὸ ἐμιράτο ὡς στενὸ φίλο τους, ὅπου ἄλλωστε σταθμεύουν ἐκεῖ καὶ τουρκικὰ στρατεύματα, καὶ διαπιστώνουν, ὅτι τοὺς ἐγκαταλείπει στὴν κρίσιμη στιγμή τους, ἢ μᾶλλον παύουν νὰ ἔχουν ἐμπιστοσύνη στὸν πρόεδρός τους. Τὰ Κατὰρ φημίζεται γιὰ τὴν ἔμπειρη διπλωματία του, ἑπομένως διαβλέπει, ὅτι δὲν ἔχει προοπτικὲς ὁ φίλος του καὶ τηρεῖ ἀποστάσεις ἀσφαλείας, καθὼς κι ὁ ἐμίρης τῶν Ἡνωμένων Ἀραβικῶν Ἐμιράτων τοῦ ὑποσχέθηκε δέκα δις δολλάρια γιὰ ἐπενδύσεις κι ὄχι σὲ ρευστό, γιὰ ἀντιμετώπιση τῶν συναλλαγματικῶν του δυσκολιῶν…