Ἐμφανέστατη ἔξωθεν στήριξη ὑπογείων κυκλωμάτων

Τὰ φαινόμενα τῆς ἐμπράκτου βίας τῶν ἀντιεμβολιαστῶν, μὲ ἀποκορύφωση τὴν σύλληψη μὲ χειροπέδες τοῦ Γυμνασιάρχου τοῦ Αἰγινείου Πιερίας, εἶναι ἁπτὴ ἀπόδειξη πανελληνίας ὁργανώσεώς τους καὶ δράσεως τους μέσῳ ὑπογείων κυκλωμάτων∙ ἀποδεικνύεται, ὅτι εἶναι ὀργανωμένοι στὰ κοινωνικὰ δίκτυα καὶ ἐμφανίζονται μὲ σαφεῖς ἀπόψεις -πέραν τοῦ ὅτι αὐτὲς εἶναι ἀνυπόστατες, ἀλλὰ εἶναι μελετημένες καὶ ἐνδεικτικὲς ὅτι, κάποιοι, ὄχι ἁπλὲς νοικοκυρὲς καὶ ἄνεργοι, τὶς ἔχουν ἐπεξεργασθεῖ, ὅπως καὶ οἱ δικηγόροι τους ὑπερασπίσεως, κινοῦνται στὴν ἴδια κατεύθυνση- καὶ τρόπους δράσεως, σὲ ὁλόκληρη τὴν χώρα. Οἱ διασυνδέσεις πολλῶν ἐξ αὐτῶν μὲ τὴν ἀκροδεξιὰ καὶ τοὺς θρησκολήπτους προβάλλεται ἀπ’ ὅλους τους, ἀλλὰ παρεμβαίνουν καὶ δύο ἄλλοι παράγοντες∙ ἡ παρέλασή τους, χέρι χέρι μὲ τὸν Ναπολεοντίσκο, σὲ πολλὲς διαδηλώσεις πέρυσι, ὅπως καὶ ἡ ἀσαφὴς καὶ οὐδέτερη στάση τοῦ ΣΥΡΙΖΑ ἀπέναντί τους, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν δημόσια διαφοροποίηση κάποιων στελεχῶν του. Τὸ ἐρώτημα εἶναι, ὁ θόρυβος γιὰ τὴν διάθεση τῶν ΜΕΘ εἶναι ἐκτὸς τῶν ὑπογείων αὐτῶν κυκλωμάτων; ἂς μὴν ξεχνοῦμε, ὅτι ὁ συγκεκριμένος συνδικαλιστής, παρὰ τὴν μερικὴ ἀνάκληση τῶν σχετικῶν δηλώσεών του, πέρυσι εἶχε ταχθεῖ κατὰ τοῦ ὑποχρεωτικοῦ ἐμβολιασμοῦ τῶν ὑγειονομικῶν. Στοὺς πολιτικοὺς κύκλους συζητεῖται τὸ ὕποπτο τῶν κυκλωμάτων αὐτῶν ποὺ θυμίζουν τὰ ἀντίστοιχα τῶν Δεκεμβριανῶν τοῦ 2008, ὅπως καὶ τοῦ ἀριστεροφασισμοῦ τῆς τετραετίας…

Ἡ ἀπομόνωση τῶν κυκλωμάτων αὐτῶν εἶναι ὁλοφάνερη, ὅπως καὶ ἡ αὐστηρὰ τιμωρία τῶν ἐνόχων ἀπ’ τὴν δικαιοσύνη, ἀλλὰ ἀπομένουν πρὸς διερεύνηση οἱ διασυνδέσεις τῶν ἀνθρώπων τους∙ εἶναι γεγονός, ὅτι τὸ ἀντιεμβολιαστικὸ κύμα εἶναι προϊὸν τριῶν παραγόντων∙ πρῶτον, τὶς ἀποκαρδιωτικῆς τηλεοπτικῆς προπαγάνδας γιὰ τὰ δημοκρατικὰ δικαιώματα, ὡς ἐλαστικὸς ἱμὰς γιὰ τὴν κάλυψη ὅλων τῶν αὐταρχικῶν ἰδεολογιῶν -ἡ δημοκρατία, τὸ ἔχουμε γράψει πολλὲς φορές, ἀφορᾶ τοὺς ζωντανοὺς ἀνθρώπους καὶ μόνο, οἱ νεκροὶ τὴν ἀπολαμβάνουν εἰς τὰς αἰωνίους μόνας των- καὶ γιὰ τοὺς κινδύνους ἀπ’ τὰ ἐμβόλια, χιλιάδες φορὲς ὀλιγώτερους ἀπ’ τὴν ἁπλῆ ἀσπιρίνη∙ δεύτερον στὴν δημόσια στήριξή τους ἀπ’ τὸν Ναπολεοντίσκο καὶ τὸν ΣΥΡΙΖΑ στὰ πρῶτα του βήματα, ἂν καὶ οὐδέποτε ἀποδοκίμασε σαφῶς τὴν προπαγάνδα του∙ τρίτον, τὴν σύγκλιση, σὲ ὅλον τὸν κόσμο, σὲ αὐτὸ τῶν θρησκολήπτων, ἀκροδεξιῶν καὶ ἀριστερῶν στρωμάτων, μὲ τὴν ἐπιδράσή τους στὴν Ἑλλάδα σαφῶς ὀλιγώτερη, σὲ σύγκριση μὲ τὶς ἄλλες εὐρωπαϊκὲς χῶρες. Ἡ μεγάλη πλειοψηφία τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ ἀντιλήφθηκε τοὺς κινδύνους, ἔστω καὶ κάπως ἀργά, καὶ σπεύδουν ὅλοι γιὰ ἐμβολιασμό, ποὺ μᾶλλον ὁλοκληρώνουμε τὸ ἐπίπεδο ἀνοσίας πρὶν ἀπ’ τὶς γιορτές∙ εἶναι μεγάλη ἡ ἐπιτυχία αὐτὴ τῶν ὑγειονομικῶν πρῶτα, οἱ ὁποῖοι ὅλοι τους ἀνεξαιρέτως ἔδειξαν καὶ δείχνουν ἡρωικὴ αὐτοθυσία, ἀλλὰ καὶ τοῦ κρατικοῦ μηχανισμοῦ, μὲ τὴν ἀμέριστη στήριξή τους.

Ὁπωσδήποτε, ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης πιστώνεται τὴν πολιτικὴ ἐπιτυχία πρῶτος καὶ οἱ ἁρμόδιοι ὑπουργοὶ στὴν συνέχεια∙ χωρὶς συνεκτικὴ ἀλληλεγγύη καὶ σαφῆ πολιτικὴ προοπτικὴ δὲν εἶναι δυνατὴ παρόμοια ἐπιτυχία. Στὴν ἐξωτερικὴ πολιτικὴ καὶ στὴν οἰκονομία οἱ ἐπιτυχίες εἶναι ἐπίσης ἁπτές∙ ἡ διεθνὴς ἀναγνώρισή τους ἔρχεται αὐτομάτως σχεδόν∙ ἡ Εὐρώπη ἀκολουθεῖ στὴν ἀμυντική της ὀργάνωση τὸ σύμφωνο ἑλληνογαλλικῆς συμμαχίας, ἀλλὰ καὶ ὡς ἀρχὴ τὴν προστασία τῶν ἐθνικῶν συνόρων τῶν ἑταίρων ὡς εὐρωπϊκῶν, ὅπως πρῶτοι τὸ δείξαμε πρὸ διετίας στὸν Ἔβρο καὶ στὸ Αἰγαῖο, ἐνῶ τὰ εὐρωπαϊκὰ καὶ γερμανικὰ ἐγκώμια γιὰ τὶς μεταρρυθμίσεις καὶ τὴν ἀνάκαμψη γίνονται γιὰ πρώτη φορὰ στὴν Ἑλλάδα μεταπολεμικά, ἂν ὄχι καὶ στὴν νεώτερη ἱστορία μας. Εἶναι διάχυτη ἡ πεποίθηση στοὺς Ἕλληνες, ὅτι βαδίζουμε στὴν σωστὴ κατεύθυνση, χωρὶς αὐτὸ νὰ σημαίνει φυσικά, ὅτι ἔχουμε λύσει ὅλα τὰ προβλήματα τῆς χώρας, παρὰ μόνο, ὅτι βρίσκομαστε σὲ δρόμο αἰσιοδοξίας∙ ὅσοι ἀντιδροῦν, μάλιστα μὲ ἐπιχειρήματα τῆς προϊστορικῆς ἐποχῆς, ἀριστερᾶς καὶ δεξιᾶς, ὁδηγοῦνταιν μετὰ βεβαιότητος ἐκτὸς νυμφῶνος. Δείχνουν δύο πράγματα, ὅτι δὲν ἀντιλαμβάνονται, τὸ πόσο ἔχει ἀγκαλιάσει ὁ κόσμος τὶς ψηφιακὲς μεταρρυθμίσεις, κι ἔχει ἐνθουσιαστεῖ ἀπὸ αὐτές, καὶ τὸ πόσο ἔχει χειραφετηθεῖ ἀπ’ τὶς μεταπολεμικὲς ἀτλαντικὲς ἐξαρτήσεις∙ ὁ Ναπολεοντίσκος ἐπιβεβαιώνει τὴν ἀπόλυτη ὑποταγή του στὰ ἀμερικανικὰ κέντρα καὶ τὴν ἀδυναμία του συλλήψεως ἄλλης προοπτικῆς.