Ἡ ἔνταξη τῆς Συρίας στὸ δίκτυο, δρόμοι καὶ ζῶνες, τῆς Κίνας θεωρεῖται ὡς ἔμπρακτη ἀπόδειξη στηρίξεώς της τοῦ καθεστῶτος της∙ ἡ ἐπιλογὴ θεωρεῖται πολιτικὴ περισσότερο καὶ λιγώτερο οἰκονομική. Τὸ Πεκῖνο καθιστᾶ ἐμφανῆ πλέον τὴν παρουσία του στὴν Μεσόγειο καὶ τὴν ὑποστήριξη τοῦ προέδρου Ἀσσάντ, ὡς κύρια βάση του, συνεργαζόμενο στενὰ μὲ τὴν Ρωσία∙ ἄλλωστε, ἀπὸ καιρὸ τὰ πολεμικά της πλοῖα ναυλοχοῦν στὰ συριακὰ λιμάνια, δίπλα στὰ ρωσικά. Ἡ ἰσορροπία δυνάμεων ἀλλάζει στὴν Μέση Ἀνατολή, καθὼς ἡ Κίνα διαθέτει ἐπαρκέστατη οἰκονομικὴ δύναμη γιὰ τὴν ἐνίσχυση τῶν φίλων της, ἐνῶ δὲν εἶναι εὔκολη ἡ παρεμπόδιση τοῦ στόλου της, ὄχι μόνο γιὰ τὶς δικές της ἀντιδράσεις, ἀλλὰ καὶ γιὰ τὴν ρωσικὴ βοήθεια. Τὸ μήνυμα ἀπευθύνεται πρὸς τὴν γειτονικὴ Τουρκία.