Τὸ σχέδιό του, γιὰ τὴν πολιτικὴ ἕνωση τῆς Εὐρώπης, παρουσίασε ὁ Ἐμμανουὲλ Μακρόν, στὴν ἐξαγγελία στὸ Εὐρωπαϊκὸ Κοινοβούλιο τοῦ προγράμματός του στὴν ἑξαμηνιαία προεδρία τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως∙ δύο εἶναι οἱ στόχοι, καθιέρωση τῆς αὐτονόμου ἐξωτερικῆς καὶ ἀμυντικῆς -μὲ ἀναφορὰ στὴν ἑλληνογαλλικὴ συμμαχία- πολιτικῆς καὶ ἐπιτάχυνση τῆς οἰκονομικῆς ἑνώσεως. Ἡ ὁμιλία του ἔγινε δεκτὴ μὲ ἐνθουσιασμό, μὲ ἐλάχιστες ἐξαιρέσεις, ἐνῶ θεωρεῖται καὶ ὡς τὸ ἐφαλτήριό του, γιὰ τὴν ἐπανεκλογή του σὲ τρεῖς μῆνες∙ οἱ συνθῆκες θεωροῦνται ὥριμες, καθὼς οἱ Εὐρωπαῖοι -σὲ ἐπίπεδο λαῶν περισσότερο, παρὰ κυβερνήσεων- ἀποδέχονται ἐνθέρμως τὴν πολιτικὴ καὶ οἰκονομικὴ ἕνωσή της, ἐπειδὴ βλέπουν, ὅτι διαφορετικά, ἐκπίπτουν σὲ ἄβουλα ὄντα τῆς ρωσοαμερικανικῆς ἀναμετρήσεως. Ἡ ψυχροπολεμικὴ προπαγάνδα ἔχει βοηθήσει πολύ, καθὼς εἶναι ὀφθαλμοφανὴς ἡ ὑποκίνησή της -στὴν Ἑλλάδα δὲν ὑπάρχει ἄλλη ἐκδοχή, παρὰ μόνο ἡ ἀμερικανικὴ κι ἀπ’ τὸν πώποτε ἔγκυρο τύπο- καὶ προκαλεῖ χειρότερες ἀντιδράσεις ἐναντίον της.