Ἡ διεθνὴς ἀναγνώριση τῆς αὐτονόμου διεθνοῦς παρουσίας τῆς Εὐρώπης, μὲ τὸν γαλλογερμανικὸ ἄξονα ὡς ἔκφρασή της, εἶναι γεγονὸς ἀδιαμφισβήτητο∙ ἡ προχθεσινὴ συνέντευξη, Ἐμμανουὲλ Μακρὸν καὶ Ὄλαφ Σὸλτζ στὸ Βερολίνο, τὸ ἐπιβεβαίωσε, γιὰ τὴν ἔναρξη διαλόγου μὲ τὴν Ρωσία γιὰ τὸ Οὐκρανικό. Αὐτὸ σημαίνει, ὅτι παρακάμπτεται ἡ Ἀμερική, ἐνῶ ἄρχισαν καὶ οἱ συνομιλίες, Ρωσίας, Οὐκρανίας, Γερμανίας, Γαλλίας, γιὰ τὴν ἐπίλυσή του στὸ Παρίσι∙ ἡ ἐκτόνωση θεωρεῖται δεδομένη, καθὼς ἡ μελλοντικὴ ἀπειλὴ κυρώσεων, μετράει ὀλιγώτερον ἀπ’ τὴν ἄμεση διέξοδο τῆς κρίσεως καὶ ἰδιαιτέρως τῆς οἰκονομικῆς ἐξαθλιώσεως τῶν Οὐκρανῶν, μὲ ἐμφανῶς καλύτερη κατάσταση τῶν κατοίκων τῆς Κριμαίας καὶ τοῦ Ντόνμπας. Τὸ φαινόμενο τῆς ἀναζητήσεως τροφίμων καὶ φαρμάκων ἀπὸ συγγενεῖς τους καὶ φίλους τους, στὶς δύο περιοχὲς εἶναι γενικευμένο στὴν Οὐκρανία, συνοδευόμενα ἀπ’ τὴν κατακραυγὴ κατὰ τῆς κυβερνήσεως∙ οἱ ἱστορικὲς ρίζες τῶν ρωσοφώνων τῆς Ἀνατολικῆς Οὐκρανίας ἀναδύονται πάλιν στοὺς ἀπογόνους τους.