Ἡ πρόταση δυσπιστίας τοῦ Ναπολεοντίσκου κατὰ τῆς κυβερνήσεως ὁδηγεῖ, μὲ μαθηματικὴ μᾶλλον ἀκρίβεια στὸν αὐτοχειριασμό του, κατὰ τοὺς πολιτικοὺς παρατηρητές∙ ἡ πρόταση ὑποβάλλεται γιὰ λόγους συσπειρώσεως ἐντὸς τοῦ ΣΥΡΙΖΑ, μετὰ τὶς ἰσχυρὲς ἀντιδράσεις γιὰ τὴν ἐκλογὴ τοῦ προέδρου τοῦ κόμματος ἀπ’ τὸν λαό, ἀλλὰ καὶ τὴν συμπαράταξη τῆς ἀντιπολιτεύσεως γύρω του. Στὴν κυβέρνηση μόνο ἐπιπόλαια ζημία δύναται προκαλέσαι, καθὼς εἶναι ἀδύνατο συγκεντρῶσαι 151 ψήφους, γιὰ νὰ τὴν ἀνατρέψει∙ ἡ συζήτηση τὸ τριήμερο στὴν Βουλὴ προβλέπεται ἔντονη, ἀλλὰ χωρὶς πειθὼ ἀπ’ τὴν ἀντιπολίτευση, καθὼς ἐξαντλεῖται αὐτὴ στὰ περὶ δημοκρατίας, ξεχνώντας ὅσα ἔκανε τρία χρόνια πρίν, κατὰ τὴν ἄσκηση τῆς ἐξουσίας. Ἄλλωστε, ΚΙΝΑΛ καὶ ΚΚΕ, ὑπερψηφίζουν μέν, ἀλλὰ μὲ μισὴ καρδιά, ἐπειδὴ δὲν θέλουν νὰ ἐμφανισθοῦν, ὅτι δείχνουν ἀνοχὴ πρὸς τὴν κυβέρνηση, ἰδιαιτέρως ὁ Νίκος Ἀνδρουλάκης. Μάλιστα, βρισκόμαστε σὲ προεκλογικὸ στὴν πράξη ἔτος καὶ οἱ κάποιες ὑπερβολὲς δικαιολογοῦνται ἐπίσης…