Ἡ πανδημία παρουσίασε νέα ἔξαρση, μᾶλλον ὡς συνέχεια τοῦ συνωστισμοῦ, κατὰ τὴν διάρκεια τῆς κακοκαιρίας∙ τὰ κρούσματα ἀνῆλθαν σὲ 24308, Ἀττική, 7150, Θεσσαλονίκη, 2863, Ἡράκλειο, 914, θάνατοι, 103, διασωληνωμένοι, 562. Τελικά, μόνο οἱ διασωληνωμένοι μειώνονται, ἔστω κι ἀργά, γεγονὸς ποὺ ἀποδεικνύει, ὅτι ἡ μετάλλαξη ὄμικρον εἶναι ἡ κυρίαρχη, ἐνῶ οἱ θάνατοι προέρχονται ἀπ’ τοὺς ἡλικιωμένους ἀνεμβολίαστους καὶ μὲ μετάλλαξη δέλτα. Οἱ ἐπιδημιολόγοι χαρακτηρίζουν, ὡς παροδικὴ τὴν ἔξαρση καὶ ὀφειλόμενη κυρίως στὸ μεγάλο σχετικὰ ποσοστὸ τῶν ἀνεμβολιάστων μεταξὺ τῶν ἡλικιωμένων∙ τὸ ὑγειονομικὸ σύστημα ἀντέχει στὴν πίεση, ἐπειδὴ αὐξάνεται καθημερινὰ ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐξιτηρίων, ὅπως καὶ ἐκεῖνος τῶν ἐμβολιασμῶν, ἐνῶ ἀρχίζει καὶ ἡ διανομὴ τῶν ἀντιικῶν χαπιῶν. Ἡ κάλυψη τῆς χώρας σὲ ἐμβόλια καὶ χάπια εἶναι πλήρης, χάρις στὸν ἐφοδιασμό της, μέσῳ τῆς Ἐπιτροπῆς∙ παρὰ τὰ πρῶτα προβλήματα, τεχνητὰ μάλιστα. Ἡ Ἐπιτροπὴ ἀνταποκρίθηκε πλήρως στὶς ὑγειονομικὲς ἀνάγκες της.