Τὴν μοῖρα τῶν δειλῶν κι ἄβουλων συνάμα ἀκολουθεῖ ὁ Μπόρις Τζόνσον, συμπαρασύροντας στὴν παρακμὴ καὶ τὴν Βρεταννία, ἡ ὁποία ὑφίσταται τὶς συνέπειες τῶν ἐπιλογῶν του γιὰ Brexit, μὲ μύρια κακὰ ἀκολουθεῖν∙ ὁ ἀριθμὸς τῶν βουλευτῶν, ποὺ αἴρουν τὴν ἐμπιστοσύνη τους πρὸς αὐτὸν καὶ ζητοῦν τὴν παραίτησή του αὐξάνεται, καὶ σύντομα φθάνει στὸ ὅριο τῆς ἀπωλείας τῆς πλειοψηφίας τῆς Βουλῆς τῶν Κοινοτήτων, ὁπότε ἐκπαραθυρώνεται αὐτομάτως. Οἱ ἔγκυροι σχολιαστὲς τοῦ Λονδίνου, ὑποστηρίζουν, ὅτι δὲν διαθέτει ὁ πρωθυπουργὸς τὸ θάρρος καὶ τὴν ἐντιμότητα τῆς ἀναγνωρίσεως τῶν λαθῶν του, ἐνῶ ἄλλοι, καλοὶ ἀρχαιογνῶστες, προσθέτουν, ὅτι, «δὲν κατάλαβε τίποτε ἀπ’ τὴν ἑλληνικὴ γραμματεία», ποὺ ἔχει σπουδάσει∙ τὸ ἐρώτημα τῶν οἰκονομικῶν κύκλων εἶναι, ὅτι ἡ χώρα, μαζὶ μὲ τὴν πλήρη πολιτικὴ ἀπομόνωσή της στὴν Εὐρώπη καὶ τὴν περιθωριοποίησή της στὴν διεθνῆ σκηνή, ὑφίσταται καὶ τὴν οἰκονομικὴ καχεξία, μὲ τὴν ἀπίσχανση τοῦ Σίτυ…