Οἱ Ρῶσοι, μέσῳ πολιτικῶν τους παραγόντων, θέτουν ἀπέναντι στοὺς Ἀμερικανούς, μὲ τὴν σύμπραξη καὶ τῶν φίλων τους Κινέζων, δύο θέματα: πρῶτον, τὴν ἀπόσυρση τῶν ἀμερικανικῶν στρατευμάτων ἀπ’ τὴν Ἀλάσκα, εὐρισκόμενα κοντὰ στὰ σύνορα τῆς Σιβηρίας∙ δεύτερον, τὴν ἐκπόνηση σχεδίων τους, γιὰ τὴν ἐγκατάσταση σὲ χῶρες τῆς Λατινικῆς καὶ Κεντρικῆς Ἀμερικῆς δυνάμεών τους, γιὰ τὴν προστασία τους ἀπ’ τὶς ἀμερικανικὲς παρεμβάσεις, μὲ τὴν ἐπιβολὴ φασιστικῶν καθεστώτων. Ὅσο κι ἂν αὐτὰ θεωροῦνται προπαγανδιστικὲς κινήσεις, δὲν παύουν νὰ ἔχουν διεθνὲς ἀντίκρυσμα, συγκρινόμενα μὲ τὶς ἀπαιτήσεις πολλῶν Δυτικῶν, γιὰ τὴν ἀποστρατικοποίηση τοῦ θύλακος τοῦ Καλίνιγκραντ ἀπ’ τὴν Ρωσία∙ τὸ παιχνίδι περιπλέκεται ἀρκετά, κι αὐτὸ ἐπειδὴ ἡ Οὐάσιγκτον ὑπερέβη κάθε ὅριο στὴν ἀντιρωσικὴ ἐκστρατεία της, μὲ τὴν ἀναγγελία τῆς εἰσβολῆς ἀπὸ ἔγκυρο πρακτορεῖο της, ποὺ θεωρεῖται ὡς ὑπερβάλλων ζῆλος τῶν συντακτῶν του, ἀλλὰ μὲ ἐμφανῆ τὴν ἐπικρατοῦσα νοοτροπία στοὺς ἀγγλοσαξωνικοὺς κύκλους.