Ἡ ἔμφαση στὴν ταύτισή μας μὲ τὴν εὐρωπαϊκὴ πολιτική, στὸ Οὐκρανικὸ καὶ στὶς εὐρωρωσικὲς σχέσεις, ἐπιβεβαιώνεται μὲ τὴν ἐπίσκεψη τοῦ Νίκου Δένδια στὴν Μόσχα τὴν ἐρχόμενη Παρασκευή∙ ἡ ὁριοθέτηση τῶν διπλωματικῶν ἐνεργειῶν τοῦ γαλλογερμανικοῦ ἄξονος καὶ τοῦ ἀγγλοσαξωνικοῦ μετώπου θεωρεῖται δεδομένη, μὲ τὴν συμμετοχὴ καὶ τοῦ προέδρου τῆς Πολωνίας, ὡς προέδρου τοῦ ΟΑΣΕ, στὴν συνάντηση Ἐμμανουὲλ Μακρὸν καὶ Ὄλαφ Σὸλτζ προχθὲς στὸ Βερολίνο. Οἱ Ἀτλαντιστὲς δὲν δικαιολογοῦν τὴν προσχώρηση αὐτὴ κι ὁ Μπόρις Τζόνσον σπεύδει ἐπειγόντως στὴν Βαρσοβία, γιὰ ἀποκατάσταση τῆς βρεταννικῆς ἐπιρροῆς στὶς πρώην κομμουνιστικὲς χῶρες∙ ἀλλά, δὲν ἔχει οὐσιαστικὰ ἐπιχειρήματα, ἡ καθημερινή τους ζωὴ ἐπηρεάζεται ἀποκλειστικὰ ἀπ’ τὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση κι αὐτὸς εἶναι ἐκτὸς πλέον.