Ἡ ἀληθὴς πτυχὴ τῆς οὐκρανικῆς κρίσεως εἶναι τὰ ἐσωτερικά της πολιτικὰ πράγματα, ὅπως καὶ ἐκεῖνα στὰ σύνορα μὲ τὸ Ντόνμπας∙ στὸ Κίεβο οἱ διαδηλώσεις ναζιστικῶν ὀργανώσεων εἶναι καθημερινές, , μὲ ἀναπεπταμένη τὴν σβάστικα, μὲ ἐξαίρεση τὶς μέρες ἐπισκέψεως ξένων ἐπισήμων, ἀλλὰ γιὰ τὶς ὁποῖες δὲν ἀναφέρει λέξη ἡ ἀτλαντικὴ διαπλοκή∙ στὰ σύνορα τοῦ Ντονμπὰς ἔχει συγκεντρωθεῖ 155000 οὐκρανικὸς στρατός, ἕτοιμος γιὰ εἰσβολή, καταγγέλλουν οἱ Ρωσόφωνοι αὐτονομιστές, ἀλλὰ κι αὐτὸ ἀποσιωπᾶται. Τὸ τρίτο, ἔχει βαθύτερες κοινωνικὲς διαστάσεις, ἡ ἔλλειψη ἀγαθῶν πρώτης ἀνάγκης εἶναι γενικὴ στὴν χώρα καὶ ἐπιδεινούμενη καθημερινά∙ οἱ κάτοικοι τῶν ἀνατολικῶν ἐπαρχιῶν της τὰ ἀναζητοῦν στοὺς συγγενεῖς καὶ φίλους τῶν ρωσικῶν ἐπαρχιῶν, ἐντὸς καὶ ἐκτὸς χώρας περιοχῶν. Ὁ κίνδυνος κοινωνικῆς ἐκρήξεως εἶναι ἄμεσος, μὲ πολλαπλὲς ἐπιπτώσεις…