Ἡ ἀνάκρουση πρύμνας ἐκ μέρους τῆς Τουρκίας, γιὰ τὰ νησιὰ τοῦ Ἀνατολικοῦ Αἰγαίου, ἦταν ἄμεση, μετὰ τὴν καταδίκη τῶν θέσεών της ἀπ’ ὅλους τοὺς μεγάλους καὶ ἰδιαιτέρως ἀπ’ τὴν Ἐπιτροπή∙ ἡ τουρκικὴ κυβέρνηση ἔδειξε, ὅτι μπροστὰ στὴν κλιμακούμενη ἀπώλεια τῆς δημοτικότητος τοῦ προέδρου της, ἀδυνατεῖ ἐπιστρέψαι στὴν γαλάζια πατρίδα καὶ στὸ ὀθωμανικὸ μεγαλεῖο, ἐνῶ ἡ οἰκονομικὴ κρίση μαστίζει τὴν χώρα, μὲ τὸν πληθωρισμὸ στὸ 50%, καὶ ἡ διαμεσολαβητικὴ προσπάθειά του στὸ Οὐκρανικὸ τερματίσθηκε, πρὶν κἂν ἀρχίσει∙ ἔτσι, μοναδική του ἐλπίδα παραμένει ἡ καλλιέργεια τῆς ἐθνικιστικῆς ὑστερίας, μὲ ὄργανο τὸν ἀνθελληνισμό. Γνωρίζει, ὅτι οἱ πιθανότητες ἀπηχήσεώς της εἶναι ἐλάχιστες, ἀλλὰ δὲν διαθέτει καὶ ἄλλα ὅπλα, στὴν φαρέτρα του, μὲ τὴν πλήρη διπλωματικὴ ἀπομόνωσή του καὶ τὶς ἀρνητικὲς δημοσκοπήσεις…