Οἱ ἀνακατατάξεις τῆς διεθνοῦς δυναμικῆς, ἐξ αἰτίας τῆς ρωσικῆς εἰσβολῆς στὴν Οὐκρανία, φαίνονται πολὺ σοβαρὲς καὶ μὲ ἄγνωστες τὶς προεκτάσεις τους∙ ἡ καταδίκη της προέρχεται κυρίως ἀπ’ τὶς δυτικὲς καὶ πρώην ἀποικιοκρατικὲς χῶρες, Εὐρώπης καὶ Ἀμερικῆς, ἐνῶ ἡ Κίνα ἐκφράζει τὴν ἀπόλυτη στήριξή της στὴν Μόσχα, μὲ τὶς Ἰνδίες σὲ εὐνοϊκὴ ἀνοχὴ καὶ τὶς περισσότερες, ἀσιατικές, ἀφρικανικὲς καὶ λατινοαμερικανικὲς χῶρες, στὸν ἴδιο τόνο∙ τὸ δεύτερο χαρακτηριστικὸ εἶναι, ἡ παρουσία τῶν νεοναζιστικῶν δυνάμεων στὸ Κίεβο. Ὁ κόσμος ἐμφανίζεται διχασμένος, ὅπως παλαιά, ἀποικιοκράτες καὶ ἰμπεριαλιστές, μὲ «ἀπελευθερωτικὲς» δυνάμεις, ἐὰν ἀποδώσει ἡ σινορωσικὴ προπαγάνδα∙ διαθέτει, ἕνα σοβαρὸ ἐπιχείρημα, τὴν πανδημία, μόνο Πεκῖνο καὶ Κρεμλίνο, προσέφεραν ἀπ’ τὴν πρώτη στιγμὴ ἐμβόλια γιὰ τοὺς φτωχοὺς λαοὺς καὶ χωρὶς οὐσιαστικὰ ἀνταλλάγματα.