Ἡ Εὐρώπη βρίσκεται ἐνώπιον νέας δυναμικῆς στὸ ἔδαφός της, μὲ τὴν ἐπέμβαση τῆς Ρωσίας στὴν Οὐκρανία, ἀγνώστου στὴν μεταπολεμικὴ ἐποχὴ καὶ μὲ ἀναδιάταξη τῶν δυνάμεών της στὴν μεταψυχροπολεμική∙ ἡ αὐτονομία της τίθεται ἐν ἀμφιβόλῳ, ἐνῶ καὶ ἡ κάλυψη τοῦ ΝΑΤΟ ἐμφανίζεται ἀνίσχυρη καὶ ἡττοπαθής. Τὸ Εὐρωπαϊκὸ Συμβούλιο καλεῖται ἀναζητῆσαι τὴν ταυτότητά της καὶ τὸν ρόλο της στὶς νέες συνθῆκες∙ ὁπωσδήποτε, ὁ πρῶτος χαμένος εἶναι τὸ ΝΑΤΟ, μὲ τὶς ὑπερφίαλες δηλώσεις τοῦ Γραμματέως του, καὶ δεύτερος, ὁ Ἀμερικανὸς πρόεδρος, ποὺ ἀπειλοῦσε τὴν οἰκονομικὴ ἐπιβίωση τῆς Ρωσίας μὲ τὶς κυρώσεις του, καὶ τρίτος, ἡ Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση, καθὼς δὲν παρουσίασε τὴν δική της πειστικὴ πολιτική. Ὁ χάρτης τῆς γηραιᾶς ἠπείρου ἀνασχεδιάζεται καὶ οἱ σφαῖρες ἐπιρροῆς τῶν μεγάλων ἐπανέρχονται∙ οἱ ἐπιθέσεις τῆς Μόσχας ἀποδεικνύονται καλὰ σχεδιασμένες, μὲ τοὺς Οὐκρανοὺς στρατιῶτες νὰ παραδίδονται στὰ σύνορα καὶ μόνο οἱ Νεοναζιστὲς ἀμύνονται στὸ Ντονμπάς.