Οἱ ἱστορικὲς ἀναφορὲς ἔχουν ἀξία, ὅταν εἶναι ἀκριβεῖς, ἀναφέρονται σὲ παρόμοια γεγονότα, ἀλλὰ καὶ παρατίθενται ὡς παράδειγμα γιὰ τὰ τωρινὰ γεγονότα∙ ὁπωσδήποτε, ἡ ρωσικὴ εἰσβολὴ εἶναι κατάφωρη παραβίαση τῶν διεθνῶν συνθηκῶν, ἀλλὰ ἡ εὐαισθησία τῶν Δυτικῶν, καὶ περισσότερο τῶν Ἀμερικανῶν, εἶναι μεροληπτική, ἂν ὄχι προκλητική. Ἡ τουρκικὴ εἰσβολὴ στὴν Κύπρο καὶ ἡ παράνομη κατοχὴ τοῦ ἑνὸς τρίτου τοῦ ἐδάφους της δὲν τοὺς ἐνοχλεῖ, ἐνῶ διεθνὲς δίκαιο καὶ ΟΗΕ περιφρονήθηκαν πλήρως κατὰ τοὺς βομβαρδισμοὺς τῆς Σερβίας, πρὸ 23 ἐτῶν, μὲ χιλιάδες νεκροὺς καὶ μάλιστα οὐδεὶς νατοϊκὸς παρέπεμφθη στὸ Δεθνὲς Δικαστήριο∙ τὸ δεύτερο εἶναι, ὅτι τὸ Κρεμλίνο ἔχει καταγγείλει πολλὲς φορές, ὅτι οἱ νεοναζιστικὲς ὀργανώσεις εἶχαν πλήρη ἐλευθερία δράσεως καὶ διαδηλώσεων στὸ Κίεβο, μὲ ἀναπεπταμένη τὶς σημαῖες μὲ σβάστικα…