Ἡ δοκιμὴ τῆς ἀντιδράσεως τῆς διεθνοῦς οἰκονομίας, στὶς δυτικὲς κυρώσεις κατὰ τῆς Ρωσίας καὶ στὸν συνεχιζόμενο πόλεμο στὴν Οὐκρανία, ἀρχίζει τὸ πρωί, μὲ τὸ ἄνοιγμα τῶν κεφαλαιαγορῶν τῆς Ἀσίας∙ τὴν Παρασκευὴ εἶχαν ἀντιδράσει ἀνοδικά, μετὰ τὴν ἀπότομη πτώση τῆς Πέμπτης, ἡμέρα τῆς ρωσικῆς εἰσβολῆς. Οἱ συνθῆκες ἔχουν διαμορφωθεῖ, ἀνεξαρτήτως τῆς πορείας τῶν διαπραγματεύσεων καὶ τῶν συγκρούσεων∙ οἱ Δυτικοὶ ἐμφανίζονται ἑνωμένοι ἀπέναντι στὴν Ἀνατολή, ἀλλὰ δίπλα στὴν Μόσχα, βρίσκεται πλέον, ὁλοπλεύρως τὸ Πεκῖνο, προσφέροντας ἄνεση ὁμολόγων στὴν Σαγκάη καὶ αἴροντας, τοὺς πρόσφατους περιορισμούς, γιὰ εἰσαγωγὲς ρωσικῶν σιτηρῶν, ὁπότε ἀντισταθμίζει πλήρως σχεδὸν τὶς ἄλλες ζημίες. Ὁ οἰκονομικὸς πόλεμος ἔχει λάβει τὴν ὁριστική του μορφὴ καὶ θὰ καθορίσει τὶς διεθνεῖς ἐξελίξεις, ἐπειδὴ ὁ θερμὸς εἶναι ἀδιανόητος∙ τὸ πιθανώτερο εἶναι, ὅποιος ἔχει περιθώρια ἀντοχῆς τῶν λαῶν του καὶ ἐλιγμῶν κερδίζει. Πάντως δὲν ἔχει οὐδεμία σχέση μὲ τοὺς γνωστούς μας παραδοσικοὺς πολέμους…