Οἱ περιφερειακὲς προεκτάσεις τοῦ Οὐκρανικοῦ πολέμου ἀναγνωρίζονται πλέον ἀπὸ ὅλους, Δυτικοὺς καὶ Ἀνατολικούς∙ σημειώνεται κι ἀπ’ τὴν ἀτλαντικὴ διαπλοκή, ὡς πρῶτος πόλεμος στὴν Εὐρώπη, μετὰ τὸν δεύτερο παγκόσμιο, ξεχνώντας τοὺς βομβαρδισμοὺς τῆς Σερβίας καὶ τὴν εἰσβολὴ στὴν Κύπρο. Ἕνα ἀπομένει, ἡ ἄλλη ἐποχή, μὲ τὴν ἀναμέτρηση Δύσεως καὶ Ἀνατολῆς, ἀλλὰ μὲ τοὺς Ἀτλαντικούς, χωρὶς οὐδεμία ἀναφορὰ στὸν ὑπόλοιπο κόσμο, σὰν νὰ μὴν ὑπάρχει καὶ νὰ βρισκόμαστε στὸν δέκατο ἔνατο αἰῶνα, κι αὐτὸ καταγράφεται βαθειὰ στὶς φτωχὲς χῶρες. Ἀλλά, τὸ παγκόσμιο οἰκονομικὸ κέντρο βρίσκεται στὴν Ἀνατολικὴ Ἀσία καὶ ἡ Σαγκάη, μόλις χθὲς σημείωσε μικρὴ ὑποχώρηση, ἀποδιδόμενη σὲ πωλήσεις κερδοσκόπων, γιὰ τὴν ἄντληση τῶν κερδῶν τους. Στὴν Ἀσία, ἡ ὀμφαλοσκόπηση τῶν Δυτικῶν ἀντιμετωπίζεται μὲ τὴν προκλητικὴ εἰρωνεία της.