Ὁ διαμεσολαβητικὸς ρόλος τῆς Εὐρώπης, σὲ συνεργασία μὲ τὴν προεργασία τοῦ Ἰσραηλινοῦ πρωθυπουργοῦ, ἀποτελεῖ τὴν μοναδικὴ ἐλπίδα, γιὰ τὴν εἰρήνευση στὴν Οὐκρανία∙ ἡ ἐπέκταση τῶν ρωσικῶν ἐπιχειρήσεων πρὸς Δυσμάς, μέχρι τὰ πολωνικὰ σύνορα καὶ ἡ καταστροφὴ τῶν ἀεροδρομίων της, ποὺ προορίζονταν, γιὰ τὴν ὑποδοχὴ τῆς δυτικῆς βοήθειας, σὲ ἄνδρες καὶ ἀεροσκάφη ἴσως, θέτουν ὁλόκληρη τὴν χώρα ὑπὸ τὸν ἔλεγχο τῶν Ρώσων. Μάλιστα, στὸν γερμανικὸ τύπο δημοσιεύονται πληροφορίες, γιὰ τὴν δράση τῶν ναζιστικῶν ὀργανώσεων, μὲ τὴν μορφὴ τῶν Ταγμάτων Ἀζόφ, καὶ τὶς διασυνδέσεις τους μὲ γερμανικὲς καὶ ἄλλες εὐρωπαϊκὲς ὀργανώσεις ὁμοϊδεατῶν τους∙ ταυτοχρόνως, στὴν Μαριούπολη τὰ Τάγματα Ἀζὸφ ζητοῦν τὴν βοήθεια τῆς οὐκρανικῆς κυβερνήσεως, γιὰ τὴν ἀποχώρηση τῶν ἀμάχων, ὁμολογώντας, ὅτι αὐτὰ τὴν παρεμπόδιζαν στὴν πράξη. Ἡ πολιορκία τῶν μεγάλων πόλεων συνεχίζεται, στὶς ὁποῖες κρίνεται ἡ ἀντοχὴ τῶν ὑπερασπιστῶν τους καὶ τῶν ἀμάχων, σὲ καθεστὼς πλέον λιμοκτονίας τους.