Τὴν τακτικὴ τῆς οἰκονομικῆς καὶ πολιτικῆς ἀντοχῆς τῆς χώρας, στὴν κρίσιμη διεθνῆ συγκυρία, μέχρι τὸν τερματισμὸ τοῦ οὐκρανικοῦ πολέμου καὶ τῆς διαμορφώσεως ἑνιαίας εὐρωπαϊκῆς πολιτικῆς, ἐπιλέγει ἡ κυβέρνηση∙ οἱ ἀλλαγὲς εἶναι κοσμοϊστορικὲς κι οὐδεὶς δύναται προβλέψαι τὸ τέλος, ὅπως γίνεται πάντοτε στὴν ἱστορία. Στὸν πόλεμο εἴμαστε μὲ τὴν πλευρὰ τῆς Εὐρώπης, ἀλλὰ συνεκτιμοῦμε καὶ τὰ βαθύτερα αἴτιά του, καθὼς εἶναι ὁ μοναδικός μας δρόμος∙ οἱ δυνατότητες παρεμβάσεώς μας εἶναι περιορισμένες, ἀλλὰ γίνονται, ὅπως μὲ τὴν σύσταση Ἑνιαίου Εὐρωπαϊκοῦ Ἐνεργειακοῦ Ταμείου. Στὸ ἐσωτερικό, διαμορφώνεται ἑνιαία στάση κυβερνήσεως καὶ ΚΙΝΑΛ, ἐνῶ ὁ Ναπολεοντίσκος ἐπιδιώκει τὴν ἐπιστροφή του στὸν λαϊκισμό, γιὰ κομματικὰ κέρδη καὶ προσωπικὴ ἐπιβίωση∙ οἱ συνέπειες στὴν καθημερινή μας ζωὴ σοβαρές, ἂν καὶ μᾶλλον ἠπιότερες ἐκείνων τῶν ἄλλων χωρῶν, ἐνῶ καὶ ὁ κόσμος παραμένει συγκρατημένος καὶ διατηρεῖ τὴν σύνεσή του. Οἱ ἑπόμενες μέρες κρίνονται ὡς οἱ κρισιμότερες.