Στὴν χειρότερη δοκιμασία τῆς ὑπάρξεώς της, ὡς αὐτονόμου διεθνοῦς ὀντότητος, διανύει αὐτὴν τὴν ἑβδομάδα ἡ ΕὐρωπαϊκὴἝνωση∙ ὁ οὐκρανικὸς πόλεμος εἶχε ἕνα ἀποτέλεσμα τὴν ἀπόλυτη ἐξάρτηση τῶν Εὐρωπαίων ἀπ’ τὴν ἀτλαντικὴ ἐπικάλυψη, μὲ τὴν μορφὴ τῆς νατοϊκῆς συμμαχίας. Ὅσο καταδικαστέα εἶναι ἡ ρωσικὴ εἰσβολὴ στὴν Οὐκρανία, μὲ ἀφορμὴ τὴν καταπάτηση τῆς διεθνοῦς νομιμότητος καὶ τῆς ἀνεξαρτησίας μιᾶς χώρας, ἄλλο τόσο εἶναι κραυγαλέα καὶ τὰ αἴτια τῆς κρίσεως, καθὼς οἱ Ἀμερικανοί, μὲ τοὺς Εὐρωπαίους ἀκολουθεῖν, εἶχαν παραβιάσει ὅλες τὶς συνθῆκες ἀσφαλείας στὴν Εὐρώπη, μὲ τὴν ἐπέκταση τοῦ ΝΑΤΟ πρὸς Ἀνατολάς∙ εἶναι ὁλοφάνερο, ὅτι ὁ Τζὸ Μπάιντεν, μὲ τὴν παρουσία του στὶς συνόδους κορυφῆς διαδοχικά, ΝΑΤΟ καὶ Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως, ἀποβλέπει στὴν ἐπισημοποίηση τῆς συμμαχικῆς ἐπιβολῆς εἰς πάντας. Ἀπ’ τοὺς μεγάλους τῆς Εὐρώπης, μόνο ἡ Γαλλία διαφοροποιεῖται ἀρκετά, ἐνῶ ἡ Γερμανία δείχνει πρόθυμη συμμορφώσεως. Οἱ συνέπειές τους στὴν εὐρωπαϊκὴ ἑνοποίηση ἀναμένονται.