Τὸν τελευταῖο μῆνα παρατηρεῖται πλήρης ἄπνοια στὶς σχέσεις Παρισίων καὶ Βερολίνου, μὲ ἐλάχιστες καὶ παρασκηνιακὲς ἐπαφὲς μεταξύ τους, ὅπως καταγράφουν σοβαροὶ ἀναλυτές· στὴν χειρότερη κρίση ταυτότητος τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως κι ὁ Γαλλογερμανικὸς Ἄξων παραμένει ἀνενεργός, καθὼς συνεννοοῦνται περισσότερο μέσῳ Βρυξελλῶν. Οἱ διαφορὲς τῶν δύο κορυφαίων χωρῶν τῆς Εὐρώπης εἶναι σοβαρές, στὸ οὐκρανικὸ πρόβλημα, χωρὶς ἐμφανεῖς ἐνδείξεις γεφυρώσεώς τους· οἱ Γάλλοι ἐπιμένουν στὴν τήρηση ἀποστάσεων ἀσφαλείας ἀπ’ τὴν ἀμερικανικὴ πολιτική, ὅπως ἦταν καὶ τὸ πνεῦμα τῆς γαλλογερμανικῆς συνεννοήσεως πρὸ ἑξήκοντα ἐτῶν, τῶν Σὰρλ Ντεγκὼλ καὶ Κόνραντ Ἀντενάουερ καὶ τὸ ὁποῖο τήρησαν ὅλες οἱ μετέπειτα κυβερνήσεις τῶν δύο κρατῶν καὶ στὸ ὁποῖο ὀφείλεται ἡ πρόοδος στὴν οἰκονομικὴ καὶ πολιτικὴ ἑνοποίηση τῆς γηραιᾶς ἠπείρου. Ἡ τρικομματικὴ ὅμως κυβέρνηση τῆς Γερμανίας ὁδηγεῖται σὲ ἀτλαντικοὺς δρόμους, ἀλλάζοντας πορεία· ἀλλὰ αὐτὸ ὁδηγεῖ καὶ στὴν σύγκρουσή της μὲ τὸ βιομηχανικὸ κεφάλαιο τῆς χώρας. Οἱ μεγάλες βιομηχανίες της μάλιστα προειδοποιοῦν γιὰ μεγάλη καὶ βαθύτατη ὕφεση…